Title : Battle! For You!!
Pairing : 182769..HibarixTsunaxMukuro
Second Battle : In Conservatory Or ...?? Part 2 1/2
ว่าที่บอสรุ่นที่สิบแห่งวองโกเล่แฟมิลี่มองรถยนต์คันหรูยาวเกือบสองเมตรยี่ห้อดังจากทางยุโรปด้วยสีหน้าอึ้งแกมทึ่งในการทุ่มทุนสร้าง(ผลักภาระ)ของอาจารย์สอนพิเศษที่เคารพ...รัก..ยิ่ง..
*กัดฟันกรอด*
ร่างเล็กคิดพลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน สวดส่งรีบอร์นค่าที่โผล่มาให้ความหวังเพียงชั่วครู่และซ้ำเติมชนิดเหยียบจมดินในเวลาต่อมาได้ทำร้ายจิตใจกันยิ่งนัก มือบางทึ้งศีรษะจนผมสีน้ำตาลชี้..ฟูกระจาย ในความซวยซ้ำซ้อนที่เล่นงานไม่หยุดหย่อน
สมองไล่เรียงบาปกรรมที่คิดว่าเคยทำอะไรไว้บ้างอย่างเดือดดาล... ที่จริงเขาก็ว่าตัวเองมิได้สร้างเวรก่อคดีกับใครไว้หนักหนา ทำไมพระเจ้าต้องเล่นงานกันหนักหน่วงชวนจุกอั่กแบบนี้ด้วยยยยย~!!!!!!
และในระหว่างที่กำลังใช้สมอง เพ่งสมาธิไปกับการโทษเวรกรรม(เก่า)ของตนเองอยู่นั้น ก็มีอันต้องสะดุ้งเฮือก เพราะ มือเรียวยาวที่ว่องไว หนาวหนึบยิ่งกว่าปลาหมึกกินตราช้างโอบเอวบางอย่างหลวมๆ รั้งเข้าหาร่างสูงกว่าของตน
"มุคุโร่! ทำอะไรของนาย!!"
เสียงใสแหวลั่นอย่างไม่เป็นปกติ เนื่องจากตอนนี้จิตตกเป็นกำลัง..อยากหาทางระบายเต็มแก่ นัยน์ตาสีน้ำตาลดุจเดียวกับเส้นผมขุ่นขวาง..ตวัดมองสบตาสองสีเจ้าของมืออย่างดุดัน...คล้ายลูกสิงโตตัวน้อยขู่กรรโชกใส่พญาราชสีห์ โดยมีดวงตาคมกริบสีดำสนิทของใครอีกคนซึ่งกำลังสั่งงาน(แบบส่งๆ)ให้กับลูกน้องคนสนิท..เหล่แผ่รังสีอำมหิตเป็นฉากหลัง...ฮา~
"อืม... จะให้ตอบแบบกริยาหรือวาจาดีล่ะครับ?" คนเจ้าเล่ห์กล่าวเสียงนุ่ม มือเกลี่ยปอยผมที่ระแก้มนวลอย่างหากำไร ริมฝีปากชิดใกล้ส่งคำพูดข้างหู พร้อมเป่าลมหายใจอุ่นๆ รินรด จนใบหน้าหวานๆ แดงระเรื่อแทบไปแข่งกับสตรอเบอร์รี่ได้ ทำเอาสึนะนิ่งค้าง...อ้าปากเก้อ.. พูดอะไรไม่ออก..คว้านหาเสียงตัวเองไม่เจอกะทันหัน
ฮิบาริซึ่งทนรับภาพบาดจิตบาดตาไม่ไหว... ใช้สายตาคมปานมีดคัตเตอร์แกะกล่องไล่ลูกน้อง แล้วสาวเท้าฉับๆ ไปยังทิศทางที่ผละจากเมื่อครู่ อารมณ์ประมาณ..อยากยกทอนฟามาซัดไอ้คนทำทรงผมแบบพืชล้มลุกให้กะโหลกยุบสักแห่งสองแห่ง
"ปล่อยมือซะ... ถ้าแกยังไม่อยากโดน 'ขย้ำ' ตายอยู่ตรงนี้"
น้ำเสียงเยียบเย็นยะเยือกแข็งและสายตาคมกริบราวเอามีดมาเฉือนคอ มิได้สร้างความกริ่งเกรงให้กับเป้าสายตาสังหารสักเท่าไร่ เจ้าตัวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ เลื่อนมือโอบร่างเล็กแนบชิดกว่าเดิมเท่านั้น
หากเหตุการ์ที่ทำท่าจะเริ่มละเลง...นองเลือดจนชาวบ้านชาวช่องเขาเดือดร้อน ก็มีอันต้องหยุดชะงัก เมื่อเสียงตวาดกร้าวของหงุดหงิดเหลือแสนจากเจ้าของนัยน์ตาคู่โตสีน้ำตาลแหวกอากาศทะลุเข้าโสตประสาทอันดีเยี่ยมของบุรุษนักล่าทั้งสอง
"จะฟัดกันให้ได้เลยใช่ไหม!! ไหนเมื่อกี้ตกลงกับ(ไอ้คุณ)รีบอร์นไว้ยังไง... ลืมแล้วหรือครับ!!!"
เสียงใสตะโกนลั่นด้วยหมดความอดทน... ใบหน้าเรียวแดงจากการสูบฉีดเลือด ผลตรงในความโมโห.. ไม่สบอารมณ์ของคนทั้งสอง ที่เจอหน้ากันไม่ได้ ตั้งท่าจะตี..ละเลงเลือดกันท่าเดียว!!
ร่างสูงหันมองเจ้าของเสียงตวาดด้วยแววตาหลากหลาย เหนือสิ่งอื่นใดตะลึงกับคำพูดที่อีกฝ่ายเปล่งออกมา
..โดยหารู้ไม่ว่าขุดหลุมฝังตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว...
เพราะวินาต่อมา..ร่างเล็กๆ ก็ปลิวไปตกบนเบาะหลังของรถนอกสุดหรูที่มีพื้นที่ใช้สอยกว้างขวาง มีหนุ่มหล่อสองสไตล์ขนาบซ้ายขวา
..หนุ่มผมสีน้ำเงินเข้มทางซ้ายเกี่ยวลาดไหล่เล็ก เนียนเล่นผมนิ่มๆ ไม่เลิก..
..หนุ่มสีดำสนิททางขวาโอบเอวบาง ถือวิสาสะวางมือบนตักเล็ก..
แสดงความเป็นเจ้าของ(และลวนลาม..) อย่างมิได้นัดหมาย ตรงความต้องการของตนเองเป็นที่สุด!! มิได้ใส่ใจเลยว่ามือเล็กๆ นั้นจะผลักไส หน้าแดงร้อนฉ่าไปถึงไหนต่อไหนแล้ว!!
..ไม่น่า..หลุดปากพูดอะไรเข้าเนื้อแบบนั้นเลย..
..ให้ตายสิ!!..
TBC..
สึทำบับนี้เข้าทางสัปป้ากะพ่อนกอ่ะดิ55555555555
ตอบลบ