Title : little mermaid
Fandom : Shingeki no Kyojin or Attack on Titan
Rate : PG
Pairing: Levi x Elen(C)
::little mermaid::
สิ่งแรกที่สะกดใจคือดวงตาสีเขียวใสอมฟ้าราวกับสีของน้ำทะเล…
ต่อมาเป็นเส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวรุ่ยร่ายล้อมกรอบใบหน้าเนียนใสรับกับจมูกโด่งรั้นและริมฝีปากบางสีอ่อนระเรื่อ
คนเรือเล่าว่า ‘เงือกตนนี้’
ติดเข้ากับอวนจับปลาโดยบังเอิญ พวกเขาจึงกลุ้มรุมจับลากกันขึ้นเรือ
เงือกสาวเป็นๆ
ขายได้ราคาดีนักในตลาดมืดกับพวกเศรษฐีเงินเหลือใช้ที่ชอบของสวยๆ งามๆ
ยิ่งหายากยิ่งได้ค่าตอบแทนสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเงือกสาวตนนี้อายุยังน้อย
ซ้ำยังมีหน้าตาและผิวพรรณผุดผ่องมากกว่าสาวรุ่นๆ ปกติซะอีก
รีไวล์หรี่ตามองคนพูด แววตาคมกริบเยียบเย็นราวกับใบมีด รัศมีความไม่พอใจชัดเจนจนยากเกินกว่าจะไม่รู้สึก
‘ฉันจะซื้อเด็กนั้น’
ด้วยอิทธิพลและกิตติศัพท์อันน่าเกรงขามของเจ้า
ตัว เจ้าพ่อขบวนสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของน่านน้ำแถบนี้
เพียงเอ่ยปากเท่านั้นก็ได้เงือกสาวร่างบางมาครองในทันที
รีไวล์ประสานสายตากับเจ้าของดวงตาสีเขียวสวย
ที่สะกดใจจนไม่อาจผละจากตั้งแต่แรกเห็นผ่านบานกระจก
ไล่พิจารณาตามเรือนกายนั้น ข้อมือเล็กสองข้างถูกล่ามด้วยตรวนหนาเส้นโต
ปลายหางสีรุ้งเลื่อมพรายสวยสะบัดไหวเล็กน้อยในแท๊งค์น้ำตื้นๆ
ภายใต้ตู้กระจกขนาดไม่ใหญ่นัก
ร่างบางส่ายหน้ารัวๆ พร้อมกับขยับริมฝีปากบางคล้ายจะเอ่ยอะไรสักอย่าง หากสิ่งที่ออกมากลับมีแต่ฟองอากาศเท่านั้นเอง
ไม่นานนัก…แท็งค์น้ำก็ถูกไขออกมา
น้ำล้นกระฉอกออกมาเล็กน้อย ยามเรือโคลงตัว
ลูกน้องคนหนึ่งอาสาลงน้ำไปนำ-เด็กนั้น-ขึ้นมาด้วยใบหน้าหื่นกระหาย
หากพูดไม่ทันจบดีก็โดนถีบลงไปกองกับพื้นเสียก่อน
ชายหนุ่มลุยน้ำลงไปโดยถอดเพียงเสื้อตัวนอกออก
แล้วลงน้ำไปทั้งชุดไม่ใส่ใจว่าชุดสูทราคาแพงของตนจะเปียกปอน
หรือเปื้อนสกปรกจากการช้อนอุ้มร่างนั้นไว้ในอ้อมแขน
ผิดวิสัยรักสะอาดเกินพอดี
เนื้อนวลสั่นระริก เมื่อผิวกายโผล่พ้นน้ำปะทะกับอากาศ
หากไม่นานนัก… เงือกสาวก็ได้รับความอบอุ่นคลี่คลุมล้อมกายจากเสื้อนอกตัวหนา
สองมือที่ยังคงถูกตรวนด้วยโซ่กำแน่นประสานไว้
ตรงช่วงอกด้วยความอับอาย
ก่อนหน้านี้สายน้ำยังพออำพรางร่างกายท่อนบนอันเปล่าเปลือยของตนได้
แต่ตอนนี้หน้าอกเธอมีเพียงเส้นผมยาวๆ ยุ่งเหยิงบังไว้
แทบจะปิดบังอะไรไม่มิดเลย
ความอับอายผสมกับความกลัว
ทำให้เอเลนขืนตัวออกห่างจากคนที่โอบอุ้มตัวเองอยู่
แต่อนิจจา…สภาพเช่นนี้เธอทำได้เพียงออกห่างอีกฝ่ายแค่ไม่ถึงคืบ
ใบหน้าดุกร้าวอันเรียบเฉยนั้น
คลายความกังวลไปเปลาะหนึ่ง ว่าอย่างน้อยๆ
การแอบหนีขึ้นมาบนผิวน้ำนี่คงไม่ใช่จุดจบของชีวิต
เพราะท่าทีของบุรุษที่เอ่ยปากขอซื้อเธอ จะไม่ได้หวังเอาไปทำอะไรแปลกๆ
หรือขายทอดตลาดอย่างที่มนุษย์คนอื่นในเรือคิดทำกัน
‘ชื่ออะไร?”
น้ำเสียงห้วนห้าวเอ่ยถาม เงือกสาวกะพริบตาปริบๆ สองสามทีอย่างงุนงง ก่อนตอบคำ
“เอเลน… ”
…………………………………………………………………………………
……………………..
…………
….
..
ร่างของเงือกสาวอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มผู้มี
อิทธิพลมากที่สุดในแถบน่านน้ำแห่งนี้ หลังจากเอ่ยตอบนามของตนไป
เอเลนก็เริ่มดิ้นขลุกขลักอีกครั้ง
พร้อมร้องขอให้ปลดตรวนที่ข้อมือให้ด้วยคำพูดติดๆ ขัดๆ
เอเลนชอบศึกษาเรื่องของมนุษย์มากก็จริง
แต่ไม่เก่งภาษาของพวกนี้เท่ากับอาร์มินเพื่อนสนิท พอพูดได้แต่ประโยคง่ายๆ
และไม่ยาวมากเท่านั้น
คิดแล้วก็เริ่มกลัวขึ้นมาว่าอาจจะไม่ได้กลับบ้าน….ทั้งยังห่วงเพื่อนสนิทที่ต้องออกตามหาแน่
เธอนัดกับอาร์มินไว้ที่หาดลับตาคน
โดยให้เด็กผู้ชายที่เธอเคยช่วยไว้จากอุบัติเหตุเรือล่มเมื่อสองปีก่อน
ตระเตรียมเสื้อผ้าพื้นเมืองไว้ผลัดเปลี่ยน
จะได้กลมกลืนเข้าไปเล่นสนุกในเมืองมนุษย์เช่นที่เคยทำมา
“ชะ..ช่วยที โซ่..โซ่… เจ็บ…”
นัยน์ตาสีเขียวใสช้อนมองด้วยสายตาอ้อนวอน เป็นท่าไม้ตาย?เวลาที่แม่โกรธ เอเลนก็ทำตาแบบนี้ใส่แม่นี่แหละ ได้ผลชะงัดนักเชียว!!
หากเมื่อปลายหางสัมผัสต้องแผ่นกระดานไม้ในเรือ
ทันใดนั้นเกล็ดน้อยใหญ่สีรุ้งเลื่อมพรายก็ปริร่วงสลายกลายเป็นหยดน้ำ
ตรงส่วนท่อนล่างที่เคยเป็นหางปลาขนาดใหญ่เปลี่ยนเป็นสะโพกเล็กและช่วงขา
เรียวสีขาวนวลเฉกเช่นผิวกายของเงือกน้อย
นัยน์ตาคู่คมของเจ้าพ่อขบวนสินค้าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยในการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันนั้น
ร่างน้อยคู้ตัวเข้าหากันอย่างเก้ๆ กังๆ ราวกับไม่รู้จักอวัยวะที่เพิ่งเคยเห็น
“หาง…หางของข้า”
เสียงใสแหบพร่าอย่างตกตะลึง ลำคอตีบตันไปหมด พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว ขณะที่ในหัวคิดไปสารพัน
เงือกสามารถมีขาใช้บนบกได้
เมื่อร่างกายส่วนหางโผล่พ้นน้ำมาช่วงระยะเวลาหนึ่ง
เพื่อที่จะสามารถเข้าเมืองกลมกลืนไปกับมนุษย์เป็นการวิวัฒนาการช่วยในการมี
ชีวิตรอด
เนื่องจากปัจจุบันมหาสมุทรถูกรุกล้ำจากเผ่าพันธุ์ไม่รู้จักนี้มากขึ้นทุกที
แต่…
นี่เธอเพิ่งพ้นน้ำยังไม่ทันไรเลย เกล็ดก็ร่วงเอาๆ ซ้ำยังต่อหน้ามนุษย์มากมายอีก
…แย่ล่ะสิ
สิ่งที่มนุษย์ไม่เคยล่วงรู้… หากความสะเพร่าของเธอกลับทำให้เรื่องนี้แตกเสียแล้ว
ท่อนขาเรียวเปล่าเปลือยวางนิ่งบนอ้อมแขนที่สอด
รับ
กลีบเกล็ดบางส่วนที่ปริร่วงยังคงค้างอยู่ยืนยันปรากฎการณ์แสนมหัศจรรย์ที่
เกิดขึ้นเมื่อครู่ว่ามิใช่ภาพลวงตาหรือความฝัน
รีไวมองเงือกสาวที่ก้มหน้างุด
หนีทุกสายตาที่จ้องมองมาด้วยสายตาประหลาด
เส้นผมยาวสีน้ำตาลเข้มจัดรุ่ยร่ายนั้นบดบังใบหน้าไปกว่าครึ่งจนไม่อาจเห็น
ว่าตอนนี้เจ้าตัวมีสีหน้าเช่นไรอยู่กันแน่
มนุษย์รู้แล้วว่าหางของพวกเรากลายเป็นขาได้
เวรแล้วไง….ทำไงดีอาร์มิน!!
TBC>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น