::My Father::06::Baht::

ไง..รีไว เด็กหนุ่มหันขวับเมื่อได้ยินเสียงเรียกขาน ใบหน้าเย็นชาเป็นนิจแปรเปลี่ยนเป็นงุนงง ก่อนประกายสตาสีเทาคู่นั้นจะฉายแววยินดีชัดแจ้งออกมา

ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวปลดกระดุมเม็ดบน2-3เม็ดและคลายปม เนคไทใก้รูดลงมาเผยช่วงลำคอถึงไหปลาร้า ริมฝีปากยิ้มร่าเริง โบกมือให้เห็น

เอ๋.. ไหงมองพ่อเหมือนคนไม่เคยเห็นหน้าแบบนั้นล่ะ? เอเลนหัวเราะขำกับอาการยืนค้างไปชั่วขณะของลูกชาย

มือข้างที่มีถุงพลาสติกใบใหญ่ห้อยค้างตรงศอก ยื่นมาตบแปะๆบนแก้มของเด็กหนุ่ม2-3ทีราวเรียกสติ

รีไว..รีว๊ายย พลางยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้…ใกล้จนเห็นเหงื่อตามไรผมและสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆที่ระรดปลายจมูก

เจ้าของชื่อใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ทั้งที่ควรชิน แต่ยิ่งโตเขากลับยิ่งรู้สึก…คงเพราะเป็นฝ่ายเข้าหาเองเสมอ พอกลับกันบ้าง เลยเขินแทนซะได้

อา… หน้ารีไวเลอะเหงื่อพ่อเลยสิงี้ เอเลนบ่นอุบ ละมือมาจะเช็ด เนื่องด้วยรู้นิสัยรักสะอาดแบบสุดกู่ของลูกชายดี หากมือที่ตกข้างตัวจนถึงเมื่อกี้

กลับคว้าหมับเข้าที่ข้อแขนอย่างแรง ถุงที่ห้อยค้างอยู่แกว่งไปมากับเเรงสะเทือนนั้นเล็กน้อย

ดวงตากลมโตสีเขียวใสกะพริบปริบๆ เมื่อมือที่กุมกระชุบข้อแขน ลากฝ่ามือเขาให้เช็ดลงที่เสื้อบนแผ่นอกของเจ้าตัว

ต้อุ้งมือรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงขึ้นของลูกชายตรงกันข้ามกับใบหน้านิ่งเฉย ตื่นเต้น..? หรือเขินเหรอ? แต่เพราะอะไรกันล่ะ?



หลังจากมื้อเย็นที่เป็นหม้อไฟร้อนๆ เต็มไปด้วยผักและเนื้อที่ซื้อบ้างแถมบ้างจากแม่ค้าในตลาด เขาก็ถูกลูกชายไล่ไปนั่งพัก ส่วนเจ้าตัวล้างจาน

เลยตัดสินใจมาอาบน้ำซะเลย ความสดชื่นที่ได้รับทำเอาเคลิ้ม เอเลนอาบน้ำสระผมไปฮึมเพลงไปอย่าฃสบายอารมณ์ ไม่ได้รับรู้ถึงดวงตาสีเทาคู่หนึ่ง

ที่จับจ้องมองมาแม้แต่น้อย เงาร่างเพรียวเคลื่อนไหวหลังฉากกั้นมัวๆ เร้าอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก รีไวคอแห้งผาก รู้สึกถึงความกระหายที่พุ่งขึ้นมา

มือกำหมัดแน่นใช่ความพยายามสะกดกลั้นไม่ให้แหวกกระชากฉากกั้นออกแล้วบดขยี้ร่างนั้นให้สาแก่ใจ แต่เหมือนพระเจ้าจะมอบบททดสอบให้เขา

ปลายนิ้วเรียวเกี่ยวฉากกั้นเปิดออก พร้อมกับร่างเพรียวที่แทรกตัวออกมา ผิวเนื้อส่วนใหญ่เปลือยเปล่า หากบางส่วนกลับมีฟองสบู่ประปราย

อ๊ะ! ช่วยทีรีไว ฟองแชมพูมันเข้าตาพ่ออะ มองไม่เห็นเลย! มือปัดป่ายในอากาศดันไปถูกฝักบัวจนหมุนปิด เมื่อได้ยินเสียงประตูจึงขอความช่วยเหลือ

ขาก้าวออกจากอ่างน้ำโดยไม่ระวัง เอเลน! ด้วยความโค้งมนของตัวอ่างที่ลื่น ร่างจึงสะดุดล้มลง รีไวที่ร้องอย่างตกใจผวาเข้าไปประคองกอดไว้

ระวังตัวหน่อยสิ! รีไวเอ็ดพ่อที่หัวเราแฮะๆ ใจเขาหายวูบ กลัวว่าคนตรงหน้าจะเป็นอันตราย มือกระชับร่างเปลือยบนตัวแน่น เพราะพุ่งมารับ ท่าทีอยู่เลย

กลายเป็นรีไวกึ่งนั่งกึ่งนอนกอดอีกฝ่ายไว้ เสื้อผ้าเปียกชื้นแนบผิวกาบควรจะชวนให้ร่างเย็นเฉียบ แต่ในอ้อมแขนดันมีตัวนิ่มๆหอมกรุ่นของคนที่แสนรัก

เล่นงานเขาจนร้อนวูบวาบไปหมด… มือทีีจับไหล่บางชันตัวขึ้นจึงสั่นระริก ยืนดีๆ ฉันจะเปิดน้ำ..ล้างหัวล้างตัวให้ พูดเสียงขรึมพยายามไม่ให้พร่า

ฟองหมดจากศีรษะไปแล้ว เอเลนเงยหน้ายิ้มหวาน น่ารักที่สุดเลย! พลางเอาใบหน้าซุกกับอกแบบอ้อนๆ ใบหน้าเนียนล้อมกรอบด้วยเส้นผมสีน้ำตาลเข้มจัดแนบแก้ม

สีเข้มของผมตัดกับสีอ่อนใสของผิวขาวผ่องชุ่มชื้นด้วยหยดน้ำ ใกล้…จนตอนนี้เขาเห็นขนตาบางกะพริบปรือเหนือดวงตาโตสีเขียวสดใส

เย้ายวนราวกับล่อหลอกให้ตกหลุมพลางอย่างใสซื่อ รู้สึกตัวอีกที ริมฝีปากตัวเองก็ทาบทับลงบนเปลือกตาคู่นั้นแล้ว

ลิ้นอุ่นๆที่ป่ะป่ายไปทั่วผิวหน้าเริ่มจากเปลือกตาลงมาข้างขมับชวนให้ขน บุกพอๆกับจั๊กจี๊ เอเลนหัวเราะร่า ตีบ่าลูกชายอย่างขบขัน เป็นหมาหรือไงเรา

ชอบเลียน่ะหือ? ยิ้มขำ ขณะที่ร่างถูกกอดไว้หลวมๆ ตาสึเทาที่ซุกกับซอกคอเหลือบมอง ก่อนจะแกล้งขบเม้มแรงๆ2-3ทีเอาให้สะดุ้ง อ๊ะ! เจ็บนะรีไว!

นี่คนไม่ใช่หมา.. เอ่ยเสียงเย็น ก่องรั้งท้ายทา คนทำหน้ามุ่ยมากดจูบแรงๆที่ริมฝีปาก เอเลนตกใจจนเบิกกว้างผงะจะถอยหนี แต่ชนผนังกระเบื้องด้านหลัง

ยะ..อย่า.. เผยออ้าปากหเามกลับกลายเป็นเปิดโอกาสให้คนที่รออยู่ รีไวไม่รีรอที่จะเพิ่มความลึกซึ้งของจูบให้มากขึ้น ลิ้นอุ่นแตะลงบนเรียวปากบดเบียด

ชอนไชเข้าไปลิ้มรสโพรงปากหวาน ที่เจ้าของพยายามต่อต้านขับไล่ด้วยลิ้นตัวเอง หากเขากลับเปลี่ยนให้เป็นรัดพันตอบสนองแทน

ลมหายใจร้อนเร่ากระเส้าถูกผ่อนพ่นออกมาจากร่างที่เหนื่อยหอบ ยามเขาผละจากเมื่อพบว่าคนตรงหน้าใกล้ขาดอากาศ มือเรียวยันอกเขาไว้สั่นสะท้าน

ระ..รีไว คุณพ่อหนุ่มเรียกชื่อลูกแท้ๆด้วยน้ำเสียงไหวระริก ตาสีเขียวสับสนงุนงงไม่เข้าใจ และมากที่สุดคือความตื่นกลัว

ดวงตาสึเทาช่ำเยิ้มด้วยความปรารถนาที่มองมาราวกับเป็นคนละคนกับที่เห็นทุกวัน เอเลน..เอเลน…เสียงเรียกชื่อที่สั่นพร่าหอบกระหายนี่ด้วย

ไม่ใช่…นี่ไม่ใช่รีไวที่เขารู้จัก! ระยะห่างลดน้อยลงทุกที ใบหน้าคมเลื่อนเข้ามาใกล้ มือข้างหนึ่งโอบเอวเข้าไปชิดแนบลำตัว อีกมือลดต่ำวางบนสะโพก

เอเลนนึ่งอึ้ง ตัวชาจนขยับไม่ได้ เมื่อรู้สึกได้ถึงความตื่นตัวแข็งขึงที่แนบอยู่กลางหว่างขา เขากลัว แต่ดูเหมือนคนที่กอดเอาไว้จะไม่สนใจ

เอเลน..ลมหายใจร้อนผะผ่าวรินรดวนเวียนแถวซอกคอพาให้ขนอ่อนลุกชันทั่วร่างด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด

ฉันช่วยนายแล้ว… เอเลนไม่รู้ว่าตัวเองกำมือแน่นจนจิกเล็บเข้าเนื้อไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ตอนนี้มือของรีไวที่ค่อยๆ คว้าฝ่ามือเขาขึ้นมา

แล้วดึงให้แยกออกจากกัน พลางใช้ริมฝีปากกดจูบเบาไล้ไปทั่วอุ้งมือ ก่อนจับวางลงบนสิ่งที่ตืนตัวชิดติดต้นขาเขา เอเลนก็ช่วยฉันหน่อยสิ

คะ..แค่ล้าง…ฟองแชมพู กับเรื่องนี้มันคนละเรื่องกันเลยน่ะรีไว! เอเลนตอบปฏิเสธแทบไม่เป็นคำ และพยายามชักมือออก ติดแต่มือของอีกฝ่ายที่จับไว้

แน่นหนาราวตรวนเหล็ก ซ้ำยังบังคับให้นิ้วทั้งห้าเขาจับขย้ำบนท่อนเนื้อนั้นผ่านเนื้อผ้าด้วย รู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นลมด้วยความตื่นตระหนก

ม่ะ…ไม่ หยุดล้อเล่น…ทีเถอะ…รีไว เอเลนเสียงสั่น เสียงซิปที่ถูกรูดลงด้วยมือที่ถูกบังคับของตนดังตอบมา กลัว…เขากลัว แต่ไม่รู้จะทำยังไง

มือเขาค่อยๆล้วงล้ำเข้าไปในกางเกงชั้นในของอีกฝ่ายตามที่ถูกชักนำ ผิวเนื้อที่สัมผัสได้มันพองนูนและร้อนราวกับไฟ

ไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดไม่เคยใช้มือกับอวัยวะส่วนนี้ แต่นั่นเขาทำให้ตัวเอง ไม่ใช่กับ… จับให้เต็มมือสิ… เสียงทุ้มนุ่มของเด็กหนุ่มดังริมหู

เด็กที่เป็นลูกแท้ๆของเขา สำนึกรับรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันผิดปกติ.. มันไม่ควรเป็นแบบนี้ แต่คนตรงหน้ากลับไม่หยุด… ผสานมือตัวเองกับมือเขา

ลากพาไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่พุ่งพล่านไปด้วยอารมณ์ใคร่ จับปลายนิ้วสั่นเทาให้บีบคลึงรูดรั้ง

เสียงครางต่ำลึกระรดอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับที่เด็กคนนั้นพร่ำเรียกชื่อเขาไปมา.. เอเลน…เอเลน..เอเลน…

สุดท้ายและอารมณ์ หยาดหยดขุ่นข้นก็หลั่งทะลั่กเต็มมือทั้งเขาและรีไว ร่างของลูกชายเอนมาซบดันจนแผ่นหลังทาบไปกับผนังไร้ช่องว่าง

มือที่ยังเปื้อนคราบไคลโอบรัดเข้าที่เอวและสวมกอดแนบแน่น…. ฉันรักเอเลน….รักนะ…รักมาก คำพูดอ่อนหวานและน้ำเสียงอ่อนโยนน่าจะนำความยินดีให้

เหมือนกับที่เป็นเช่นทุกครั้งที่เขาได้ยินลูกชายเอ่ย แต่บัดนี้เอเลนเริ่มไม่แน่ใจแล้ว คำว่า ‘รัก’ ของเขากับรีไวมีความหมายเดียวกันหรือเปล่า?

ปล่อย! ดังนั้นรวบรวมแรงทั้งหมดได้เขาก็ผลักร่างที่กอดแน่นไม่ยอมผละจากนี้ทันที

ดวงตาสีเขียวฉายแววสับสนตื่นกลัว ก่อนจะคว้าผ้าขนหนูที่แขวนไว้วิ่งออกจากห้องอาบน้ำไป

ทั้งที่คิดว่าวิ่งออกมาไกลแล้ว เอเลนกลับรู้สึกว่าหูจนแว่วจนได้ยินเสียงหัวเราะวิปลาสคล้ายสาสมปนพึงพอใจดังตามติดมา

TBC>