花咲く少女
Hana saku Shoujo
-Secret-
Pairing : Erwin x Eren(C)
Author by Hitorijanai
หนึ่งอาทิตย์ที่นานเหมือนแรมปี.. นานเสียจนเธอคิดว่านี่เป็นฝันร้าย หากตื่นขึ้นมาก็อาจจะลบภาพเหล่านี้ไปได้
แต่น่าเสียดายที่เธอกำลังตื่นอยู่ ฝันร้ายอันแสนยาวนานนี้จึงไม่อาจจบลง
หัวหน้ารีไวไม่เคยย่างกรายเข้ามาในห้องนี้อีกเลย เอเลนคิดว่าอีกฝ่ายโกรธตนอยู่ แต่จะโกรธด้วยเรื่องอะไรล่ะ?
เธอนอนคนเดียวมาตลอด แต่ความปวดหนึบที่อกด้านซ้ายคืออะไรและมาจากไหน ทุกครั้งที่มองพื้นที่ว่างเปล่าข้างกายยิ่งทำให้ลมหายใจติดขัด
อยากเจอ
อยากเห็นหน้า
น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลรินเมื่อนึกถึงแผ่นหลังกว้างที่ค่อยๆเคลื่อนกายออกไปจากห้องนี้
..ทว่าเสียงเคาะประตูดังขัดห้วงความคิดแสนเศร้าเสียก่อน
“เอเลน นี่ฉันเอง”
เสียงเรียกชื่อดังก้องอยู่ด้านหน้าบานไม้อันเย็นเยียบ
………
ร่างเล็กผลักร่างสูงใหญ่ล้มลงและเป็นฝ่ายทาบทับ จนได้เห็นสีหน้าตะลึงอ้าปากค้างของตนสะท้อนอยู่ดวงตาคู่โต
นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?
“ดะ เดี๋ยวก่อน! จะทำอะไรน่ะเอเลน!?”
เอลวินที่ตั้งใจจะเข้ามาดูอาการเด็กสาวที่เซื่องซึมกลับต้องเป็นฝ่าย ตะลึงเมื่อลูกน้องคนสำคัญของหน่วยผลักเขาจนล้มลงไปบนเตียง ก่อนจะขยับร่างกายมานั่งทับบนลำตัวของเขาอย่างรวดเร็ว
มือที่กำลังจะทาบลงไปบนหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิของร่างกายกลับกลายเป็นตวัดดันอีกฝ่ายให้ถอยห่างออกไป
เห็นว่าเด็กสาวมีอาการเซื่องซึมมากกว่าปกติเลยอดไม่ได้ที่จะเข้ามาถามไถ่ดูอาการ
แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในสภาพที่เรียกได้ว่าไม่สมควรอย่างยิ่ง
และตนยังเพิ่งสังเกตด้วยว่าอีกฝ่ายยังอยู่ในชุดนอน.. ซึ่งล่อแหลมพอสมควร
คอเสื้อตัวยาวเปิดกว้างจนเผยเนินอกขนาดใหญ่พอสมควรสำหรับเด็กวัยนี้ บางครั้งที่เอเลนขยับตัวจนผ้าเนื้อหยาบดึงรั้งยังทำให้ได้เห็นเม็ดอกสีอ่อน ลอดผ่านรอยแยกของเนื้อผ้าออกมา และด้วยความเบาบางจึงยิ่งปรากฏสีหวานให้เห็นเด่นชัด
ที่สำคัญที่สุด.. คือการเสียดสีบริเวณกึ่งกลางลำตัวของทั้งอีกฝ่ายและตัวเขาเอง
“หัวหน้า..”
เอลวินคิดว่าอีกฝ่ายดูเลื่อนลอย คำว่าหัวหน้าของคนตรงหน้าหมายถึงใคร.. เขาหรือรีไว?
แค่คิดมาถึงตรงนี้ก็อดเกร็งตัวขึ้นมาไม่ได้ นี่เขากำลังทำอะไรอยู่
“ลุกออกไปนะเอเลน”
คำสั่งที่นอกจากจะไม่ได้ผล ซ้ำยังทำให้เด็กสาวยิ่งบดเบียดร่างกายลงมาเป็นการขัดคำบัญชาอย่างชัดเจน
“อา อ้า..”
สะโพกที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้ากดตัวลงต่ำติดกับกลางลำตัวของคนเป็นผู้บังคับ บัญชา เนื้อผ้าที่เสียดสีวนเวียนไปมาทำให้เอลวินรู้สึกได้ว่าร่างกายตนกำลังถูก ปลุกให้ ‘ตื่น’
ความแข็งขืนเริ่มโป่งนูนหมายจะแทรกตัวออกมาด้านนอก แต่เมื่อโดนเนื้อผ้ากั้นขวางไว้จึงไม่อาจทำได้ดั่งใจ
เอลวินแทบคลั่งเมื่ออีกฝ่ายไล้วนสะโพกของตนไปมาในบริเวณนั้นอย่างรุนแรง แถมมือเล็กยังจิกเกร็งบนหน้าท้องของเขา ความอ่อนนุ่มที่สัมผัสได้แม้เพียงบางเบาทำให้เขารู้ทันทีว่าใต้เสื้อนอนตัว ยาวนั้นคือความเปลือยเปล่า
“ออกไปนะเอเลน!”
เมื่อการออกคำสั่งไม่ได้ผลก็ต้องใช้กำลัง แต่มันผิดพลาดเมื่อเขาลืมไปเพียงเสี้ยววินาทีว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้ชาย
ถ้าเขานึกออกเร็วกว่านี้.. คงไม่ต้องเบิกตาโพลงเป็นครั้งที่สองในรอบวัน
มือทั้งสองที่ควรจะสัมผัสกับแผ่นอกเรียบของเด็กหนุ่มและผลักออกไป กลับกลายเป็นเนินเนื้ออวบที่ถูกกอบกุมไว้เต็มกำมือ
และที่สำคัญ.. สัญชาตญาณในตัวยังสั่งให้บีบมันอย่างแรง
“อะ หะ หัวหน้า..”
สะโพกที่กดทับร่างกายตนหยุดชะงัก เอลวินเห็นอีกฝ่ายเงยหน้าและเผยอปากน้อยๆเพื่อรับอากาศ
“ขะ ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งจะ..เดี๋ยวก่อน!”
เมื่อเขาคลายมือและกำลังจะล่าถอย เอเลนกลับดึงมือคู่ใหญ่ของตนกลับไป
และอีกครั้งที่สัญชาตญาณของผู้ชายมันร่ำร้องให้ทำแบบเดิม
ทว่าคราวนี้ไม่ได้เป็นการสัมผัสผ่านวัตถุเนื้อหยาบ แต่เป็นการกอบกุมเนื้อแน่นไว้ในกำมือโดยตรง ฝ่ามือคืบคลานตามแนวผ้าเพื่อค้นหาสิ่งที่หมายไขว่คว้าจนก้อนเนื้อที่อวบอิ่ม ได้เผยสู่สายตา เอลวินคิดว่าตนพลาดท่าอย่างไม่น่าให้อภัย เพราะเมื่อได้สัมผัสก็ไม่อาจปล่อยมือได้อีกต่อไป
“อา.. แรงอีกสิครับ.. อะ อย่าดูด.. อ๊ะ!”
ไม่มีคำพูดใดจากผู้มีตำแหน่งสูงสุดในหน่วยสำรวจนอกจากเสียงดูดดึงอันน่า รังเกียจที่ดังไปทั่วห้อง เพียงพริบตาที่ลูกเชอร์รี่สีหวานทั้งสองสะท้อนอยู่เบื้องหน้า เอลวินก็ไม่สนใจสิ่งใดอีกต่อไป
ปลายลิ้นตวัดไล้ให้เปียกชื้น ฟันกัดขย้ำเนื้อนิ่มตั้งแต่โคนจรดเม็ดใสที่ตั้งชัน แรงตัณหาเข้าครอบงำจนถลำลึก ไม่อาจปลดปล่อยริมฝีปากจากขนมหวานที่ตนครอบครองได้
มือที่บีบเค้นเรียกเสียงครางได้ไม่น้อย แต่เมื่อลิ้นของเขาตวัดเพียงแผ่วเบากลับมีวาจาแห่งคลื่นอารมณ์ออกมาจากปากบาง
“อ๊า..จะมา..อ๊ะ! มาแล้..”
เอลวินไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร มือข้างหนึ่งและริมฝีปากยังคงลิ้มลองความแน่นตึงของเนื้อสาวไม่หยุด ในขณะที่อีกข้างไล้ไปตามแผ่นหลัง เลื่อนลงไปตามส่วนโค้งเว้า และในที่สุด..
เอลวินก็ได้รู้ว่าอะไรจะมา
“ระ แรง.. แรงอีกครับ!”
บริเวณสะโพกแน่นตามวัยของเด็กสาวมีความเปียกชื้นของเหงื่อที่หลั่งไหลออกมาตามอุณหภูมิของร่างกาย
พอเมื่อไล้มือไปตามแนวร่องบั้นท้าย จากบนสู่ล่าง และส่วนที่ลึกที่สุดนั้น..
“มะ ไม่ไหว..”
เสียงครางหวานยังคงสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของเขา เด็กสาวขยับลำตัวไปมาเมื่อพบว่ามีสิ่งแปลกปลอมพยายามรุกล้ำข้างใต้ร่มผ้า
มือของเขายังคงหยุดอยู่เพียงบั้นท้ายกลมกลึง มันชะงักเพราะแตะไปโดนคราบเหนียวของอะไรบางอย่างบริเวณโคนขา ทั้งยังมีการเคลื่อนตัวของของเหลวลงมาไปหยุดจนมือของตนเปียกชุ่ม
นี่มัน..
ความคิดยังไม่ถูกประมวล ร่างเล็กยืดตัวขึ้นและใช้มือข้างหนึ่งถกปลายเสื้อที่คลุมสะโพกให้เปิดออกกว้าง
ภาพที่ได้เห็นตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มใจสั่นระรัว เขาแทบกัดลิ้นตัวเองเมื่อต้องพยายามอดทนกับสิ่งที่เผชิญอยู่ แม้จะเคยได้เห็นมาแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้มองอย่างเต็มตา
ท่อนขาเรียวสวยสองข้างที่ไร้สิ่งใดปกปิดมีดอกไม้แสนงามประดับอยู่ตรงกลาง โดยมีกลุ่มขนเบาบางช่วยบดบัง เนื้ออ่อนสั่นระริกและค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อสัมผัสอากาศด้านนอก
ทว่าสิ่งที่เอลวินกำลังจดจ่อกลับเป็นการเผยอตัวของกลีบสาวแรกรุ่น สายตาสะท้อนความวาวฉ่ำเยิ้มด้านใน ทั้งก่อนหน้าจนกระทั่งตอนนี้ของเหลวที่ตนสัมผัสได้ก็ยังคงแทรกตัวออกมาด้าน นอกไม่หยุด
ราวกับว่าพวกมันกำลังเชิญชวนให้เข้าไปดื่มด่ำน้ำหวานภายใน
“..ช่วย..ผมด้วย..ครับ”
หากเอเลนเป็นแมว เขาคงคิดว่าอีกฝ่ายมีอาการติดสัด แต่คงไม่ใช่เพราะแมวจะเข้ามาคลอเคลีย ทว่าอีกฝ่ายกลับอยู่นิ่งและเชิญชวนเจ้าของให้เข้าไปหาด้วยตัวเอง
“ได้โปรด..หัวหน้าเอลวิน”
เส้นสติหลุดลอยทันทีเมื่อได้ยินชื่อตนจากปากอีกฝ่าย คำว่าหัวหน้านั้นหมายถึงเขาตั้งแต่แรก ไม่ใช่รีไว
เมื่อเป็นเช่นนั้น.. ฝ่ามือใหญ่จึงเคลื่อนตัวเข้าหาร่างกายเด็กสาวตามสัญชาตญาณ
ความนุ่มลื่นคือสิ่งแรกที่สัมผัสได้ เหมือนกับครั้งนั้นที่เขาโดนบังคับให้แตะต้องส่วนสำคัญของเด็กสาวจนสะดุ้ง ตกใจ แต่ครั้งนี้แฝงมาด้วยความตื่นเต้นผสมกับความดีใจในเนื้ออ่อนที่ฝ่ามือประกบ ทับ
ปลายนิ้วทั้งห้าลากผ่านแผ่วเบาจนรู้สึกได้ว่าคนด้านบนเกร็งตัวแน่นและกลีบที่บานแย้มรับในทีแรกได้หุบลง
เด็กสาวเปลี่ยนเป็นฝ่ายนอนทอดกายอยู่ด้านล่าง ขาเรียวทั้งสองแยกออกกว้างเปิดเผยความเป็นหญิงสาวที่ปลุกห้วงอารมณชายหนุ่ม ให้ตื่นจากการหลับใหล
เอลวินใช้ปลายนิ้วชี้สะกิดเบาๆบริเวณรอยปิด จากนั้นตวัดไปมาเพื่อหยอกล้อให้ผ่อนคลาย
ในที่สุดกลีบเนื้ออ่อนก็เปิดทางให้ตนอีกครั้ง
“อะ อ๊ะ..”
คนเป็นหัวหน้ารู้ดีว่าตรงไหนที่จะเรียกเสียงครางแผ่วเหมือนลูกแมวตัวน้อย ได้เพราะตนก็เคยผ่านเรื่องทำนองนี้มาบ้าง แต่กับเด็กสาวตรงหน้าแล้วไม่ว่าจะแตะตรงไหนก็เรียกเสียงร้องรัญจวนได้เสมอ
นิ้วเรียวยาวแทรกตัวเข้าไป แทบจะลืมหายใจเมื่อโพรงเนื้อตวัดรัดและดูดกลืนให้สอดลึกเข้าไปชั้นใน
จะดีแค่ไหนถ้าได้แหวกว่ายไปในช่องทางแห่งอารมณ์นี้ตลอดไป
จากด้านนอก รุกล้ำเข้าสู่ภายใน
จากหนึ่ง เป็นสอง
จากสอง เป็นสาม
ร่างสูงส่งแรงกระทุ้งและงอปลายนิ้วตวัดไปมาเพื่อหยอกล้อกับพื้นผิวที่ตนได้ครอบครอง
“อะ ฮ้า”
ช่องทางแสนนุ่มขยับรัดตรึงหัวใจให้แทบหยุดเต้น
“อ๊ะ! ตรง..นั้น”
เมื่อล่าถอยออกมา ปลายนิ้วทั้งสามจึงจิกส่วนอ่อนไหวและดึงรั้ง นิ้วจากมือข้างที่เหลือจึงถูกส่งตัวมาเป็นฝ่ายเคลื่อนเข้าหาปากโพรงฉ่ำ
ภายในที่สั่นสะเทือนเรียกเสียงครางหวานได้ดียิ่งกว่าอะไร
“อะ มะ..มาแล้ว อ๊าาาาา!”
แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจนหน้าอกของเด็กสามกระเพื่อมไหว สะโพกเนื้อแน่นสั่นเทาและกระตุกอย่างแรงเมื่อถึงปลายทางแห่งอารมณ์
เอลวินสัมผัสได้ถึงความเหนียวข้นที่ทะลักลงมาสู่มือตน เมื่อค่อยๆถอนปลายนิ้วออกก็ได้เห็นคราบของเหลวสายยาวทิ้งลงตามติดลงมา
เด็กสาวไปถึงจุดหมายปลายทางด้วยมือของเขาเอง
เป็นไม่กี่ครั้งที่เอลวินคิดว่าตัวเองเริ่มหน้ามืด มองไม่เห็นสิ่งใดนอกจากเนื้อขาวใส
จะหัวหน้าหรือลูกน้อง ชายหนุ่มอายุคราวพ่อหรือเด็กสาวใสบริสุทธิ์
เขาไม่สนใจอีกแล้ว!
ซิปกางเกงถูกปลดลงอย่างรวดเร็ว ไม่มีการบอกสิ่งใดล่วงหน้า มีเพียงท่อนลำขนาดใหญ่ที่ถูกจับเบียดกับต้นขาเล็ก
และจากปลายนิ้ว สู่เครื่องเพศแห่งชายหนุ่ม
“ยะ อย่านะครับ!”
จะมาเรียกร้องอะไรกันตอนนี้เล่าเด็กน้อย
“เธอเป็นคนเริ่มก่อนนะ”
“อ๊ะ!”
เอลวินทำในสิ่งที่ตนคิดว่ามันผิด.. แต่ไม่อาจหยุดได้อีกแล้วในวินาทีนี้
เริ่มแรกเป็นเพียงการจับส่วนยอดให้หยอกล้อไปทั่วกับผิวเนื้อที่เรียงตัว เป็นเนินนูนด้านนอกของเครื่องเพศหญิงที่ส่งกลิ่นหอมหวานเบื้องหน้า
ไม่นานแก่นกายของบุรุษเพศถูกจับให้แทรกตัวเข้าไปสู่ดอกไม้ช่องามที่เพิ่งบานสะพรั่งอย่างเต็มที่ไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า
“จะ เจ็บ.. เฮือก!”
แม้จะรู้ว่าเด็กสาวต้องอดกลั้นขนาดไหนกับการเสียดสีของท่อนเนื้อร้อนที่ พยายามดันตัวเข้าไป แต่เมื่อไปได้ครึ่งทางและในที่สุดร่องเนื้อสีหวานก็กอบกุมความร้อนของตนเอา ไว้ได้จนหมด เขาก็ไม่สามารถหยุดมันได้อีก
รู้ว่าตนไม่มีสิทธิครอบครอง จึงขอเพียงสัมพันธ์ทางกาย
แม้จะไม่ลึกล้ำเท่ารีไว แต่ขอแค่ได้รับรู้ถึงห้วงอารมณ์ที่ฝ่ายนั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเด็กสาวก็พอ
เอลวินรู้ว่ามันเสี่ยงที่จะไร้การป้องกันใดๆ ถ้าหากมันผิดพลาดขึ้นมาล่ะก็..
ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง
เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงขยับช่วงกลางลำตัวให้เคลื่อนไหวไปตามแรงกระตุ้นของจิตใจ
“ฉันจะปล่อยข้างนอก ไม่ต้องห่วงหรอกนะ”
“คะ ครั.. อ๊า”
ครั้งแล้วครั้งเล่ากับการสอดประสานร่างกายเพื่อไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง ท่วงท่าถูกเปลี่ยนสลับไปมาโดยที่อีกฝ่ายไม่อาจขัดขืนได้
“อะ..”
ครั้งแรกกับการจับเด็กสาวนอนราบและแอ่นหลังจนโก่งโค้งเมื่อถึงปลายอารมณ์ เมื่อถึงเวลาที่สมควรจึงถอนตัวออกมา เพียงไม่กี่วินาทีคราบของเหลวจากเขาพุ่งเลอะเปรอะกลีบน้อยใหญ่ที่ปากทางเข้า
“อะ ฮ้า..”
ครั้งที่สองกับการให้อีกฝ่ายยืนแนบลำตัวไปกับผนังเย็นเยียบภายในห้อง มือเล็กพยายามไขว่คว้าเกาะกุมกำแพงอิฐสีเข้มอย่างไร้ที่ยึดเหนี่ยว ต้นขาขาวถูกยกสูงพาดบนไหล่ของตนเพื่อให้โพรงเนื้ออ่อนขยายตัวมากขึ้นไปอีก
จะด้วยความตั้งใจหรือเป็นความเร่าร้อนในไฟแห่งตัณหาที่พาไปก็ตาม ในครั้งหลังๆที่เอลวินจะไปถึงจุดสูงสุดของการปลดปล่อยความคับแน่นออกจากร่าง กายช่วงล่าง เขาจะค้างไว้จังหวะหนึ่งและค่อยถอนตัวออกมาเพื่อระบายออก
แม้จะรู้ว่าสิ่งที่ทำมันเป็นการกระทำที่ขัดต่อทั้งหลักศาสนาและศีลธรรมต่อเพื่อนมนุษย์
แต่ในใจก็ภาวนาให้มันเกิดความผิดพลาด.. ให้ของเหลวที่ตนจงใจเหลือทิ้งไว้ในกลีบดอกไม้แสนงามได้คืบคลานไปสู่ส่วนที่ ลึกที่สุดในร่างกายของเด็กสาว ให้มันได้หลอมรวมจิตวิญญาณของพวกเขาเข้าด้วยกัน
ไม่แน่ว่าที่รีไวทำเอาไว้อาจจะยังไม่ได้ผลก็ได้
เพราะงั้นนี่เป็นโอกาสเดียวของเขาที่จะทำสิ่งที่อีกฝ่ายทำไม่ได้ให้สำเร็จ
เพื่อจะได้ครอบครองเด็กสาวไว้เพียงผู้เดียว
“อะ อย่า อ๊า!”
ครั้งที่สามกับการจับร่างเล็กนั่งทับบนตัก แก้มก้มขาวเนียนสัมผัสได้ถึงส่วนโคนของเครื่องเพศของชายหนุ่ม ครั้งนี้ท่อนเนื้อยาวแทรกตัวมาจนถึงสุดปลายทาง เด็กสาวร้องลั่นกับความเจ็บปวดที่แฝงไปด้วยแรงตัณหา
และครั้งที่สี่ ห้า หก มากมายนับไม่ถ้วน
หัวเตียง พื้นปูนเย็นเยียบ กระจกบานใหญ่ โต๊ะทำงาน เก้าอี้ ประตู กำแพง หรือแม้แต่ขอบหน้าต่างได้ถูกใช้เป็นพื้นที่สำหรับพวกตนที่กำลังลุ่มหลงอยู่ ในห้วงเสน่หาของกันและกัน ทุกที่ได้ทิ้งคราบและรอยกามรมณ์เอาไว้เป็นหลักฐานของไฟราคะที่เกิดขึ้น
ไม่มีการพูดคุยกันเกิดขึ้นแม้ประโยค มีเพียงเสียงหอบครางที่ดังระงมออกไปทางบานหน้าต่าง
เขาให้เด็กสาวพาดลำตัวกับขอบหน้าต่างที่ถูกเปิดกว้างไว้ ส่วนตนเป็นฝ่ายพยุงท่อนขาของอีกฝ่ายให้ลอยจากพื้นและเกาะเกี่ยวสะโพกตน ตอนนี้ตัวของเอเลนจึงสั่นระริกอยู่กลางอากาศ หน้าอกของอีกฝ่ายที่สั่นสะเทือนไปตามแรงกระแทกจึงถูกเปิดเผยให้ทุ่งกว้างให้ เห็น
แค่ไม่กี่ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกัน แต่พวกตนกลับร่วมรักกันมากกว่าโสเภณีที่เสนอตัวให้ชายหนุ่มที่บังเอิญเดิน ทางผ่านไปมาในเมืองหลวงเสียอีก
เอลวินคิดว่าตัวเองกำลังฝันไป ฝันที่ยอดเยี่ยมจนแทบขาดใจ
บนเตียงนอนที่เนื้อต้นขาเนียนทั้งสองข้างของเอเลนกำลังเชื่อมติดกับร่างกายท่อนล่างของเขาด้วยเครื่องเพศชายที่ถูกดันจนสุด
คับแน่นและตอดรัดจนความสุขล้นปรี่ในอก
ครั้งนี่เขาตั้งใจไว้ว่าจะให้เป็นครั้งสุดท้าย
และความฝันก็จะสิ้นสุดลง
เด็กสาวเป็นฝ่ายยกสะโพกขึ้นก่อนจะขยับช้าๆ.. ผนังอ่อนที่ถูกรุกล้ำเสียดสีกับท่อนลำใหญ่จนร้อน
“อา..”
เขากดสะโพกเบียดกลับและได้คำตอบรับเป็นการตวัดรัดรึงแน่น
จังหวะรักเร่าร้อนดำเนินไปอย่างรวดเร็วและรุนแรงกว่าครั้งที่ผ่านมา ราวกับจะประทับความทรงจำให้ซึบซาบเข้าไปในทุกอณูของร่างกายที่ครั้งหนึ่งเคย ได้สอดประสาน
“จะ..ไปแล้วนะ”
“อะ..อ๊ะ อ๊า!”
เอลวินรู้ทันทีว่าเด็กสาวถึงห้วงอารมณ์สูงสุดพร้อมตน จึงกระชากร่างกายของตนออกมาเหมือนที่เคยทำ
“!”
ทว่าในขณะที่กำลังดึงตัวออกมา คนที่นอนแผ่ราบอยู่ข้างใต้กลับดันตัวขึ้นอย่างฉับพลันและใช้มือทั้งสองข้าง รั้งสะโพกของเขาให้ดันกลับเข้าไปหาร่างกายตนอย่างเดิม
“อ๊า!!!!!!!!!!!”
“อะ เอเลน!”
เอลวินตกใจจนพูดอะไรไม่ออกนอกจากเรียกชื่ออีกฝ่ายเมื่อรับรู้ว่าพวกเขาทั้งสองได้หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์
หยาดอารมณ์กลั่นตัวรวมกันอยู่ภายในดอกไม้ช่องาม กลีบน้อยที่ห่อหุ้มเครื่องเพศชายสั่นระริกกับการได้ทำหน้าที่ให้ลุล่วง
ร่างสูงถอนตัวออกอย่างลนลาน มือทั้งสองแยกขาของเด็กสาวออกกว้างและใช้ปลายนิ้วแทรกตัวเข้าไปอีกครั้ง เพื่อกวาดของเหลวที่คั่งค้างอยู่ภายในให้ไหลออกมา
“อะ พะ พอครั..”
เอลวินตื่นตระหนกจนแทบบ้า เมื่อครู่เด็กสาวไม่ยอมให้เขาถอนกายออกมาเหมือนเคย แต่กลับดันมันเข้าไปจนสุดทำให้ไม่สามารถถอนตัวออกมาได้ทันเวลา
หยาดของเหลวที่สาดตัวเข้าใส่เมื่อได้กระแทกกับร่างกายส่วนลึกในระยะประชิดคงไม่สามารถเอาออกมาได้หมด
นี่เป็นความผิดพลาด
แต่ทำไมเขาจึงรู้สึกดีใจ?
เมื่อเงยหน้าอีกครั้ง เด็กสาวตรงหน้าได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปเสียแล้ว
เหลือทิ้งไว้เพียงร่างกายของเด็กสาวที่เปรอะเปื้อนคราบอารมณ์ของชายหนุ่มให้ตนได้เชยชมท่ามกลางแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามา
………………
“มันจะเป็นความลับระหว่างเรา ฉันสัญญา” เขากระซิบข้างหูร่างเล็กที่สลบไสลไม่ได้สติ ก่อนจะคลุมผ้าห่มให้คลายความหนาว
หลังจากทำความสะอาดร่างกายให้อีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว เอลวินก็คิดว่าถึงเวลาที่ตนต้องจากไปเสียที
ก่อนที่ตัวจริงจะกลับมา
มันจะเป็นความลับ
..ความลับที่ถูกผนึกไว้ในห้วงลึกตลอดกาล
“หัวหน้า..”
เสียงครางแผ่วดังมาจากคนที่นอนหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุข เด็กสาวขดตัวหาไออุ่นเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่น่าทะนุถนอม
ฉันสัญญา
“หัวหน้า..”
ฉันสัญญา.. เอเลนของฉัน
……………………………………
……………….
……
..
“หัวหน้าเอลวินครับ!”
เอเลน?
“หัวหน้าไม่สบายหรือเปล่าครับ..”
หลังจากที่ฝ่ามือของร่างสูงแตะหน้าผากตน เอเลนพบว่าอีกฝ่ายนิ่งไปนานจนคิดว่าหัวหน้าของตนอาจไม่สบายจึงลองส่งเสียง เรียกดู ครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับ หัวหน้าเอลวินอาจจะทำงานหนักจนเหนื่อยเกินไปก็เป็นได้
“ถ้ายังไงให้ผมไปขอยาจากคุณฮันซี่ให้ไหมครับ?”
“อา.. ไม่ ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร ฉันสบายดี ขอบคุณนะ”
เด็กสาวขมวดคิ้ว แม้จะเห็นๆกันอยู่ว่าอีกฝ่ายไม่ได้สบายดีดั่งปากว่า แต่ถ้าเจ้าตัวบอกว่าไม่เป็นอะไร อาการก็อาจไม่หนักอย่างที่คิด
“เธอเองก็.. พักผ่อนเยอะๆล่ะ”
แต่เอลวินคิดว่าอาการของตนกำลังเข้าขั้นโคม่าเลยทีเดียว
ทั้งหมดก็เป็นแค่จินตนาการ
เสียงปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับความลับที่จะถูกปิดตายไว้ในใจของชายผู้เป็นหัวหน้าหน่วยสำรวจแต่เพียงผู้เดียว
[Fin.]
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น