Pairing : 182769..HibarixTsunaxMukuro
First Battle : At School Part 1 2/2
..ฮิบาริ เคียวยะ..
หากกล่าวชื่อนี้ไปแล้ว ไม่ว่าใครในโรงเรียนนามิโมริแห่งนี้ หากบอกว่าไม่รู้จัก คงจะเป็นการโกหกพกลมอย่างร้ายกาจ เมื่อชายเจ้าของชื่อนั้น...มีกิตติศัพท์กึ่งๆ คล้ายๆ หรือเรียกได้ว่าเป็น 'เจ้าของโรงเรียน' ทรงอิทธิพลที่สุดแล้วในละแวกนี้
แถมพ่วงด้วย...ชื่อเสียงความเถิดเทิงด้านความโฉดแบบไม่มีลิมิต(ชีวิตเกินร้อย?) เกลียดสัตว์กินพืชอ่อนแอ และไม่พิสมัยการเห็นคนสุมหัวกันต่อหน้าขั้นรุนแรง ชนิดอยู่ในระยะสายตาเป็นต้องโดน 'ขย้ำ' นั้น ทำให้เจ้าตัวจัดเป็นบุคคลอันตรายที่มิมีควรค่าแก่การหาเรื่องหรือตั้งตนเป็นอริในอันดับต้นๆ
ฉะนั้น..ไอ้การทำเรื่องที่ขวางหูขวางตา หยามกันซึ่งหน้า พี่ท่านน่ะ ใครจะไปกล้าทำ..ถ้าไม่บ้าจริง ก็พวกชอบลองของ..
ซึ่งเผอิญว่า..โรคุโด มุคุโร..จัดเป็นพวกหลังซะด้วยสิ!!
"ก็จะทำไมล่ะครับ.. เด็กโรงเรียนคุณ ไม่ใช่ 'คนของคุณ' ซะหน่อย"
เจ้าของนัยน์ตาสองสีกระชับร่างเล็กบนบ่าเข้าแนบชิด ริมฝีปากกลั้วหัวเราะเบา พลางเอ่ย พร้อมเน้น..ถ้อยคำที่แฝงความนัยชัดเจน กึ่งยียวนกึ่งท้าทายในที
เด็กหนุ่มสองคนสบตานิ่ง...อย่างไม่ยอมลดละ..
หนึ่ง..เยียบเย็นแฝงเล่ห์ร้าย..
สอง..เรียบเฉย เย็นชา..
สองความต่าง... ที่มีความรุนแรงมิได้ยิ่งหย่อนกันแม้เพียงเศษเสี้ยวนั้น นอกจากจะทำให้ร่างเล็กต้นเรื่อง..อยากโขกหัวตัวให้สลบตายคาที่หนีหน้าพี่ท่านทั้งสองแล้ว
ยัง..สร้างความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจให้กับพยานรัก?นับร้อย ที่อาจได้ที่นั้งชั้นคิงไซส์ติดขอบเวที ดูพญาอินทรีสุดโหดกับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ปะทะกันหน้า(สมรภูมิ)โรงเรียนให้โดนลูกหลงเป็นรอยฟกช้ำ(ทอนฟา)หรือรอยเฉือน(หอกสามง่าม) นอนหยอดน้ำข้าวไปสักสองสามเดือนก็เป็นได้=_="
และก่อนที่สึนะโยชิหรือนักเรียนธรรมดาที่ไม่ได้มีเอี่ยวในศึกชิงรักหักสวาท?ข้ามโรงเรียนจะประสาทกินตาย เส้นเลือดในสมองแตก หมดลมจากการเกร็ง(บวกช็อค)จากรังสีอำมหิตเผื่อแผ่ให้คนรอบข้างอย่างเท่าเทียมของท่านผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง
เด็กหนุ่มวัยหนึ่งขวบในชุดคอสเพลย์อ่างเป่าลมยาง..? อาจารย์สอนพิเศษชื่อเสีย(ง)ระบือใกล้นาม 'รีบอร์น' ก็ปรากฏขึ้นคล้ายๆ เหมือนจะมาห้ามทัพ
"รีบอร์น..."
เสียงใสเรียกอาจารย์ตนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเล็กปริ่มน้ำตาอย่างความปีติยินดี.. ตั้งแต่พบกันมาไม่เคยรู้สึกดีใจในการผลุบๆ โผล่ๆ ของอีกฝ่ายเท่านี้เลย
..คนที่จะหยุดสองคนนั้นได้..
..มีแต่นายนั่นแหละ..
..รีบอร์น!!..
แต่..
อนิจจา..ดูท่าหนูทูน่าของเราจะหวังสูงเกินไปนิดส์~ หนึ่ง เพราะแทนที่อาจารย์ที่รัก(ซึ่งเริ่มจะรักไม่ลงแล้วในระยะหลังๆ..) กลับราดน้ำมันเบนซินไวไฟสูงลงบนกองเพลิงลุกโชติช่วงชัชวาลอย่างสองคนนั้นซะอีก!!
"เป็นผู้พิทักษ์ของวองโกเล่ทั้งที... ไปหาที่ฟัดกัน.ในที่ที่มันดีๆ (ลับหูลับตาคน..) กันหน่อยสิพวกแก!! ไม่เคยได้ยินหรือไง.. ว่าความในอย่าเอาออกความนอกอย่าเอาเข้าน่ะ!! กะประกาศ.. สาวเบื้องหลังให้ประชาชาติเขารู้รึไง!!!!"
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
รีบอร์นนน~!
แก๊~ แนะนำอะไรของแก อยากให้ฉันตายคาที่เลยรึไง!! ไปกับสองคนนั้น(ลำพัง)น่ะนะ!!
ทันทีที่ได้ยินท่านอาจารย์ที่เคารพรักกล่าวจบ คุณลูกศิษย์ซึ่งเริ่มอยากเนรคุณเต็มแก่ก็แทบจะกรี๊ดแตกให้สะใจในชะตาชีวิตห่วยสนิทไม่เลืกราของตน
..หาเรื่องให้ซวยแล้วไหมล่ะ!!..
"คึหึหึๆ... ก็ได้ครับ อัลโกบาเลโน่"
มุคุโร่กลั้วหัวเราะด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะเบานักตามแบบฉบับ ก่อนตอบตกลง..
"..."
ส่วนฮิบาริไม่ได้พูดอะไร... แค่เก็บทอนฟาที่งัดออกมาเมื่อครู่
ไม่เจร๊งงงงงงงงงงงงงงงงง~!!!!!!!!!!!!!!!!
ทำไมยอมไอ้คุณรีบอร์นง่ายดายกันขนาดนั้นนนนน~!!!!!
..สึนะโยชิกรีดร้องในใจลั่น..
..หากความซวยยังไม่หมด(ลง)เท่านั้น..
"งั้นเปลี่ยนไปคุยกันที่ที่เงียบๆ กว่านี้กันดีๆ อย่ารุนแรงมากนักแหละ.." รีบอร์นว่า พลางจรลีชิ่งหายไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าความไวของแสง ร่างเล็กน้ำตาไหลพรากๆ พอเดาชะตากรรมตนเองได้ลางๆ
แล้วพรุ่งนี้ฉันจะได้ไปโรงเรียนแบบปกติๆ ไหมเนี้ย~!!!!!
TBC...
แหม รีบอนนี่โคตรแจ่มเบยยยยยยยยยย
ตอบลบ