[Fate Fic]...once upon a time...[BATH]

once upon a time

Fandom : Fate Series

[Fate/Zero,Fate/Strange Fake]

Rate :

R

Pairing:

Gilgamesh x Enkidu

. once upon a time .

::อาบน้ำ::

หลังจากลากเอนคิดูไปหานินสันด้วยความตื่นเต้นระคนดีใจแล้ว กิลกาเมซก็พบว่าสภาพของร่างโปร่งบางที่โดนตนลากไปโน้นนี้มาแทบทั้งวันเริ่มฝุ่นจับไปทั้งตัวจนมอมแมมกว่าเดิมแล้ว ในฐานะที่เจ้านี้เป็นสหายของเขาแล้ว เขาไม่มีทางปล่อยให้ 'สมบัติ' ของตัวเองแปดเปื้อนไปตลอดอย่างนี้แน่นอน!!

คิดได้ดังนั้นก็จับข้อมือของคนผมยาวให้เดินตาม เอนคิดูละล้าละลังกับสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย พระราชวังอันโอ่อ่า...สิ่งก่อสร้างแสนยิ่งใหญ่ซึ่งมีเครื่องเรือนของใช้มากมาย ล้วนประดับประดาด้วยอัญมณีเลอค่านานาชนิดตั้งเรียงรายเต็มไปหมด

เพดานสูงเหนือหัว ปิดกั้นท้องฟ้าจากสายตา เอนคิดูเพิ่งออกจากป่ามาไม่กี่แรมเดือน ยังไม่คุ้นชินกับความรู้สึกที่ห่างไกลกับธรรมชาติเช่นนี้มาก่อนเท่าใดนัก

ฝีเท้าชะงักลง...ด้วยแรงขืนที่มีไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าคนที่จับจูงอยู่ ทำให้คนที่ก้าวเดินอยุ่เบื้องหน้าหยุดลงไปด้วย ร่างที่สูงกว่ากันไม่กี่มากน้อยหันมามอง แววตาสีแดงเลือดกร้าวกรุ่นด้วยความไม่พอใจ

หากเมื่อมองใบหน้าซื่อใส....บริสุทธิ์ไร้เดียงสายิ่งกว่าเด็กทารกนั้น กิลกาเมซกลับโกรธไม่ลง รอยยิ้มระอาใจผุดขึ้นบนริมฝีปากแทน

"เจ้าคงไม่เคยเห็นของพวกนี้มาก่อนสินะ แน่นอนล่ะ! ที่ใดในโลกใบนี้จะไปยิ่งใหญ่เท่าสรวงสรรค์อุรัคที่ข้าครองอยุ่ได้กันเล่า!!"

เอนคิดูเอียงคอ...ดวงตาสีทองวาวคู่นั้นบ่งบอกความสงสัย

"ครองเหรอ? เจ้าเป็นผู้ครองนครนี้? งั้นเจ้าก็เป็นหัวหน้าฝูงหรอกเหรอ?"

รอยยิ้มหยิ่งผยองปรากฏบนใบหน้าคม แม้จะไม่ใคร่จะพอใจกับคำว่า 'หัวหน้าฝูง' ของเจ้านี้ แต่จะอภัยให้ล่ะกัน เห็นแก่กับการที่เจ้าเป็นคนป่าไม่รุ้ประสีประสา

"ใช่!" กิลกาเมซตอบน้ำเสียงอันทรงอำนาจ แต่ก่อนที่จะพล่ามเอ่ยอะไรต่อมิอะไรมากกว่านี้ หางตาก็เหลือบเห็นข้ารับใช้หญิงสองสามนางเดินผ่านมาซะก่อน

"เจ้าขี้ข้าพวกนั้นน่ะ! ไปเตรียมข้าวของกับเครื่องแต่งตัวมา ข้ากับเจ้านี้จะไปโรงอาบน้ำ อย่าขาดแม้แต่สิ่งเดียวล่ะ!!"

สั่งความได้ดังนั้นก็จัดการลากเอนคิดูไปอย่างไม่รอคำตอบรับหรือปฏิเสธจากเจ้าตัวเช่นเคย ร่างโปร่งบางมองตามข้ารับใช้ที่ลนลานไปทำตามรับสั่งของกษัตริย์ตนด้วยแววตาไม่เข้าใจ ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในวังแห่งนี้การกระทำมากมายของกิลกาเมซล้วนตรงข้ามกับ 'กษัตริย์ที่ดี' เช่นที่นักบวชหญิงผู้นั้นเคยกล่าวถึงไว้ซะหมด

เอนคิดูไม่รู้จักคำว่า 'เลวร้าย' รู้เพียงการกระทำของคนที่เดินนำอยู่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องอย่างที่ผู้ปกครองที่ดีควรจะทำ หากสำหรับตนที่ไม่เคยได้รับไมตรีและมือที่ยื่นมาหาก่อน ก็คิดแค่ว่า...กิลกาเมซคงไม่ใช่คนไม่ดีอะไรหรอก

ตัวเขาถูกพามายังที่ที่กว้างขวาง มีแอ่งน้ำใสกินบริเวณเกือบทั้งหมดของสถานที่นั้น ในที่ตอนแรกหญิงรับใช้ที่เคยเห็นตรงเข้ามาช่วยปลดอาภรณ์ของร่างสูงข้างตัวก่อน มือใหญ่ปล่อยจากการเกาะกุม

เอนคิดูยืนงง....สงสัยยิ่ง หากไม่มีเวลาที่ว่านานนัก เพราะอีกคนก็เข้ามาหาเขาแทน คนผมยาวถอยกรูจนหลังแทบชนกำแพง

“จะทำอะไรเหรอ?”

เอนคิดูถามเสียงสั่น... เนื่องด้วยก่อนหน้านี้ที่นักบวชหญิงผู้นั้น ‘อาบน้ำ’ ให้ เจ้าตัวมีเพียงขนยาวๆ ปกคลุมร่างกาย จึงไม่มีอาภรณ์ติดกายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว นี่จึงเป็นครั้งแรกที่ต้อง ‘ถอดเสื้อผ้า’ ซึ่งเป็นการกระทำที่เจ้าตัวไม่เคยทำเองและให้ใครทำนอกจากนางผู้นั้นมาก่อน

อาการทั้งหมดอยู่ในสายตาราชาที่เฝ้ามองอยู่แต่แรก เขามองดูมันด้วยความขบขันเป็นยิ่งนัก

เจ้านี้นี่...ช่างสร้างความบันเทิงให้ข้าได้ตลอดจริง

กิลกาเมซคิด....ในขณะเดียวกันก็โบกเป็นสัญญาณให้พวกหญิงรับใช้ถอยออกไป พวกนางค้อมกายลงทำความเคารพ แล้วถอยไปแทบจะในทันทีด้วยความหวาดกลัว กิตติศัพท์ความแปรปรวณของกิลกาเมซเป็นที่เลืองลือ ตอนนี้ยิ้มแย้มอารมณ์ดี...หากครู่ต่อมาอาจเกรียวกราดรุนแรงได้เช่นกัน

ร่างสูงสืบเท้าหาคนที่ยืนกอดตัวเองห่างไปหลายช่วงตัว

“มานี่สิ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเจือหัวเราะ พร้อมส่งมือให้ แล้วเจ้านั้นก็วางมือตนลงมาตามสั่งอย่างว่าง่าย

ฝ่ามือของเอนคิดูไม่ได้นุ่มนิ่มเหมือนมือสตรี....กลับกันจะหยาบกร้านกว่ามือของพวกทาสชั้นต่ำด้วยซ้ำ ผิดกับผิวขาวผ่องกับดวงหน้างดงามเหลือเกิน

กิลกาเมซค่อยๆ ออกแรงรั้งร่างของคนตรงหน้าให้ก้าวตามตนมาอย่างช้าๆ ดวงตาสีทองวาวกลมโตคู่นั้นฉายแววหวาดเกรงเล็กน้อยราวกับไม่แน่ใจ กระนั้นก็ยังยอมทำตามที่เขาต้องการ

ขาย่างลงไปตามขั้นบันไดที่ทอดลาดลงไปยังแอ่งน้ำ ถึงจะเดินกลับหลังแต่ก็ไม่สะดุดหรือช้าลงเลยสักนิด ตรงข้ามกับเอนคิดูที่เดินอย่างกล้าๆ กลัวๆ

กิลกาเมซยิ้มขำ... ดวงตาสีแดงเข้มเต้นระริกด้วยความชั่วร้าย ยามที่ก้าวลงมาลึกพอสมควรแล้ว มือหนาก็กระชากร่างโปร่งบางโดยแรง!

คนโดนแกล้งสะดุดล้ม ศีรษะจมดิ่งลงไปในน้ำพร้อมกับร่างทั้งร่างอย่างไม่ทันตั้งตัว มวลน้ำทะลักเข้าทางปากและจมูกจนสำลักไอหอบตัวโยนอย่างน่าสงสาร อาภรณ์สีขาวบางเปียกโชกแนบไปกับผิวเนื้อ ขับเน้นเรือนร่างเพรียวบางของผู้เป็นเจ้าของ 

ผู้กระทำหัวเราะลั่น สนุกสนานกับการกลั่นแกล้งนี่เป็นยิ่งนัก หากความคิดที่ว่าจะจับเจ้านี้ ‘อาบน้ำ’ ก็ยังไม่หมดไป ทางแห่งความรื่นรมย์ลอยอยุ่ข้างหน้านี่เอง

ว่าแล้วก็ฉวยข้อมืออีกคนเข้ามาใกล้ แล้วโอบไว้ในอ้อมแขน ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมยาวรุงรังที่ระลงมาปรกใบหน้า เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นเพื่อรับสัมผัสนั้น

ดวงตาสีทองสบกับดวงตาสีแดงเข้ม....

หยาดน้ำเกาะพราวบนใบหน้าเนียนขาวผ่อง เส้นผมยาวเปียกชื้นแนบสนิทกับพวงแก้ม ริมฝีปากบางสีแดงอ่อนจางเผยอขึ้นเล็กน้อยจากความหนาวสั่น

“กิล....” เสียงเอ่ยเรียกสั่นพร่า...ราวเสียงครางเครือ

มือปัดปอยผมบางส่วนที่ระปรกใบหน้าเนียนอยุ่ ไล้ข้อนิ้วไปตามกรอบหน้าเรียว ก่อนจะค่อยๆ ประคองใบหน้าของคนตรงหน้าขึ้น ในดวงตาสีทองวาวอันไร้เดียงสาคู่นั้นสะท้อนเงาของคนที่โน้มลงมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

ริมฝีปากบางถูกแนบจูบอย่างเสน่หาโดยที่เจ้าตัวไม่เข้าใจ ในทางปฏิบัติแล้ว จริงอยุ่เอนคิดูเคยร่วมหลับนอนกับนักบวชหญิง แต่ครั้งนั้นเขาแทบไม่ได้ทำอะไรด้วยตัวเองเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั้นเป็นการร่วมสังวาส...มีสัมพันธ์สวาทลึกซึ้งระหว่างชายหญิง

กิลกาเมซเอง.....ในตอนนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรเช่นกัน เขารู้สึกเพียงว่าอยากสัมผัสคนตรงหน้า.... เขาก็สัมผัส แล้วเมื่อได้สัมผัสแล้วก็อยากสัมผัสมากกว่าเดิม แต่ไหนแต่ไรเขาก็ตามทำใจชอบอยู่แล้ว

...ครั้งนี้เองก็เช่นกัน

และอย่างแรกเลยที่ทำคือกำจัดสิ่งเกะกะขวางมือตนเองออก เขาดึงรั้งอาภรณ์ยาวรุ่มร่ามที่เปียกโชกของเอนคิดูออกด้วยแรง อย่างที่เรียกได้ว่า ‘ฉีกกระชาก’ ก่อนจะจับร่างโปร่งบางนั้นนั่งบนตักตนทั้งที่ยังพรมจูบ...คลอเคลียไม่ห่างใบหน้าเนียนกับลำคอขาวสักอึดใจ

ร่างสูงทิ้่งตัวลงกับขั้นบันไดพลางเอนกายพิงกับขอบแอ่ง ฝ่ามือใหญ่โอบแผ่นหลังร่างที่นั่งซ้อนให้เข้าชิดกว่าเดิม