冬雪
-หิมะเหมันต์-
Rate : PG
Pairing : 赤黒
Note :
ซีรีส์แฟนตาซีสัตว์เทวะ ธีมย้อนยุคค่าาาา พ่วงสาย Gender Bend(ตัวละครสลับเพศ)
เป็นการครอสโอเวอร์ระหว่าง KnB
กับ K Project
^^ จริงๆ ตอนนี้มีไดยะพ่วงด้วยอีกเรื่องแล้ว ฮา
แดรบเบิ้ลแบบตามใจฉัน?
มาเรื่อยๆ เรียงๆ ตามอารมณ์คนแต่ง
ปล.สุดท้ายต้องตัดมาลงก่อน
เพราะเรื่องของฝั่งแดงดำคงจบไม่ลงในตอนเดียว ฟฟฟฟฟฟ
冬雪
-หิมะเหมันต์-
กิเลนเป็นสัตว์มงคล
และเป็นสัตว์ที่เปี่ยมไปด้วยไมตรีจิตและโอบอ้อมอารี
เป็นสัญลักษณ์แห่งการส่งความสุขและโชคลาภ
กล่าวกันว่า
ยามที่กิเลนปราฏกายบนโลกมนุษย์จะมีผู้มากบารมีปกครองแผ่นดินให้เป็นสุขร่มเย็น
แต่ตำนานทั้งหมดนั่น…
กลับเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เห็นจริงเบื้องหน้า
แทบไม่เชื่อสายตาว่าร่างเล็กกระจ้อยร่อยที่เก็บได้โดยบังเอิญ
กลับกลายเป็นลูกกิเลนน้อยแสนล้ำค่าที่หายากยิ่งกว่าสิ่งใด
ในหมู่สี่สัตว์เทวะศักดิ์สิทธิ์….
กิเลน…. ถือว่าลึกลึบที่สุดหมู่พวกเราแล้ว
มิได้สืบทอดเชื้อสายหรือขยายเผ่าพันธุ์
หากแต่ร้อยพันปีจักมีสักตนถือกำเนิดมา
หากบอบบางเหลือเกิน….
ร่างในอุ้งมือนั้นราวกับจะแตกสลายได้เพียงแค่ออกแรงจับต้องมากเกินไป
ศีรษะทุยๆ
ปกคลุมด้วยเส้นผมเล็กนิ่มละเอียดสีฟ้าอ่อนราวกับวารี
ดวงตาคู่โตเฉดเดียวกันกะพริบปรืออย่างอ่อนแรง
ลมหายใจที่ผ่อนพ่นเป็นกลุ่มไอสีขาวจากริมฝีปากแดงอ่อนสั่นระริกด้วยความหนาว
ผิวขาวเผือดกลมกลืนเกือบหายไปในกองหิมะที่ทับถมของปลายฤดูหนาวที่ปีนี้ดูเหมือนจะยาวนานกว่าปีกลาย
แม้ล่วงเลยสู่ปีใหม่กว่าเดือนเศษแล้ว
เกล็ดอ่อนใสของหิมะขาวก็ยังคลี่คลุมพื้นดินอยู่ประปราย
ดวงหน้าเล็กซุกเข้ากับฝ่ามืออุ่นที่โอบประคอง
ด้วยกายเนื้อของหงสาอัคคีนั่นเรืองร้อนราวกับเปลวเพลิงทุกช่วงยาม
แม้ยามย่ำเหยียบกับผืนหิมะก็ละลายกลายเป็นหยดน้ำอุ่น
ริมฝีปากเล็กสั่นระริกเริ่มคลายลง เปลือกตากะพริบไหว
ปิดปรืออย่างสงบ ดวงหน้าใส….อ่อนเยาว์ของเด็กน้อยผ่อนคลายขึ้น
และไม่นานนักก็หลับสนิท
ได้ยินมาว่าร่างของกิเลนก่อกำเนิดด้วย ดิน น้ำ ไฟ
ไม้และโลหะหลอมรวมกัน
ถือเป็นยอดสัตว์และเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เบียดเบียนชีวิตอื่นใดเลย
ไม่ว่าจะเป็นย่างกรายเดินเหินไปที่แห่งใดก็จะระมัดระวัง
ไม่ให้ฝ่าเท้าย่ำเหยียบสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย ซ้ำยังกินพืชเป็นอาหาร แม้มีอิทธิฤทธิ์ก็จักสงวนไว้ใช้แก่ผู้มีจิตใจต่ำช้าเท่านั้น
หากเป็นผู้มีจิตใจดี กิเลนจะให้ความช่วยเหลืออย่างเอื้อเอ็นดู
ภาพลักษณ์สูงส่งราวกับไม่อาจแตะต้องนั่น
เทียบกับร่างเล็กบางที่โอบประคองอยู่นี้
ห่างไกลกันเช่นสวรรค์ชั้นฟ้าและพื้นดินเบื้องล่างเลยทีเดียว
กลุ่มผมสีอ่อนอิงซบกับท่อนแขนแกร่ง
ซุกไซร้คลอเคลียคล้ายต้องการความอบอุ่นที่มากขึ้น
แม้เป็นเจ้าหงสาอัคคีที่ขึ้นชื่อในความเยือกเย็นก็ยังอดไม่ได้ที่เรียวปากบางซึ่งเหยียดตรงอยู่เสมอจะคลี่ยิ้มเอ็นดู
“กิเลน….งั้นเหรอ?”
….เหนือคาด
แต่เป็นเรื่องน่ายินดีเสียมากกว่าจะคิดเป็นอย่างอื่น
……………………………..
…………..
………
…
.
“คุโรโกจจิยยยยยยยยย์ มาเล่นกันนนนน”
“ถอยไปเฟร้ยไอ้หมาพันทาง!
ฉันมาหาเท็ตสึก่อนนะ!”
เจ้าของร่างที่ดูผิวเผินจากภายนอกแล้วเหมือนเด็กสาวแรกรุ่นวัยสิบต้นทั่วไป
ยืนมองแขกผู้มาเยือนด้วยสายตาว่างเปล่า
ติดจะระอาใจกับเสียงโหวกเหวกของหนึ่งหนุ่มหนึ่งสาวตรงหน้าเสียยิ่งกว่าอะไร
ปึ่ก!
ฝ่ายเด็กหนุ่มผมทองพลาดพลั้งโดนสาวเจ้าเตะตัดขาลงไปกองคลุกฝุ่นจนเศษดินเศษหินฟุ้งกระจายขึ้นมา
“อาโอมิเนจจิขี้โกง!!
เพราะเป็นผู้หญิงหรอกนะฉันถึงไม่เอาจริงน่ะ!!”
“คนไร้น้ำยา… ไม่สิ
หมาพันทางอ่อนๆ อย่างแกไม่ต้องทำพูดดีเลยคิเสะ!!”
ร่างเพรียวระหงท้าวสะเอวชี้หน้าเชิดใส่ฝ่ายตรงข้ามที่นอนหมอบแต้บนพื้นด้วยสายตาเหนือกว่า
จิ้งจอกหนุ่มผมทองโกรธจนใบหน้าขาวแดงก่ำ ริมฝีปากเบ้ หูแหลมๆ
กระดิกยิกแบบพร้อมกระโจนใส่ ส่วนปุยหางสีทองสะบัดไหวไปมาให้ฝุ่นตลบ
และยังไม่ทันให้เปิดศึกกันรอบสอง… เจ้าบ้านที่ดีก็ถอดถอนหายใจสักหนึ่งเฮือก
แล้วค่อยๆ สอดเท้าเข้ากับเกี๊ยะไม้เดินลงจากระเบียงมาห้ามปรามซะก่อน
“พอทั้งคู่ล่ะค่ะ”
น้ำเสียงราบเรียบดูเฉยชา ออกเสียงรั้ง
แม้ไม่ดังมากเท่าไหร่นัก แต่สำหรับคนสองคน.. ไม่สิ
สองตนที่เดินทางมาเยี่ยมเยือนถึงที่นี่ซึ่งเอียงหูฟังคำกล่าวอยู่แล้ว
ไม่รอช้าที่จะวิ่งปรี่เข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงร่างเล็กให้สมกับความคิดถึง
“ตัวเล็กเหมือนเดิมเลยน้าา เท็ตสึ”
ฝ่ายไวกว่ายังเป็น ‘อาโอมิเนะ ไดกิ’ เสือดำสาวผู้เป็นเจ้าความเร็ว ร่างเพรียวระหงคว้าคนตัวเล็กกว่ามากอดแนบอก
สรีระแบบผู้โตเต็มวัยเบียดแน่นจนคุโรโกะแทบจมหายไปกับภูเขาไฟสองลูกบนหน้าอกนั่น
มือสีแทนเรียวบางขยี้ศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมสีฟ้าอ่อนเล็กนิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยวเป็นที่สุด
แต่ก็ยังไวพอที่จะง้างขาถีบอีกหนึ่งหนุ่มที่โผเข้ามาจะร่วมวงการทักทายของสาวๆ ได้
“ขี้โกง! ขี้โก๊งงงง
อาโอมิเนจจิขี้โกงอะ!”
******************************************************
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น