Until…now.
Fandom
: Kuroko no Basket
Rate
: PG-15 > NC
Pairing:
Akashi
Seijurou x Kuroko Tetsuya(C) , Himuro Tatsuya x Kagami Taiga(C)
Genre
: AU, Drama , NTR(เล็กน้อย?)
Note
:
เรื่องนี้เป็นกึ่งๆ แนว NTR มีการสลับคู่ และน้องครก. ร้ายอยู่พอสมควรมีการพูดถึงความสัมพันธ์ทางกายในเชิงชู้สาวแนวคู่นอน
ใครไม่ชอบแนวนี้ก็ขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
และที่สำคัญเป็นแนวฟิคสดที่มีการวางโคร่งไว้เพียงคร่าวๆ
คิดอะไรหรืออย่างแต่งอะไรจะเป็นตามใจฉันคนแต่งนะคะ ฮา
Author
by Lina(ChaCHa)
Story
by kyokikuma
Night
-2.1-
มือช้อนใต้ฐานก้อนเนื้อนิ่มขนาดไม่ใหญ่นัก....
สัมผัสนุ่มหยุ่นนิ่มมือ รู้ได้ในทันทีว่าใต้ผืนผ้านี้
ร่างของคนในอ้อมแขนเปล่าเปลือย
กลิ่นหอมอ่อนจางจากแชมพูที่อีกฝ่ายใช้ประจำและปอยผมบางส่วนที่ยังชื้นอยู่เล็กน้อย บอกได้อย่างดีว่าเพิ่งผ่านการชะล้างเรือนกายมาไม่นานนัก
อาคาชิลากไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของเรือนกายสาว...
และหยุดมือตรงหน้าท้องแบนราบ แล้วค่อยๆ ต่ำลงอย่างเชื้องช้าไปตามบั้นเอว
เท็ตสึยะเป็นผู้หญิงรูปร่างเล็กค่อนไปทางเพรียวและบอบบาง
ราวกับว่าถ้าสัมผัสหนักมือไปจะแตกสลาย
ผิดกับอุปนิสัยกล้าได้กล้าเสียของเจ้าตัวลิบลับ
สัมผัสเหล่านั้นทำเอาเจ้าของห้องใจเสีย...
ถ้าเป็นปกติเธอคงไม่ยี่หระอะไรกับการกระทำของอาคาชิคุง เพราะ 'คุ้นเคย' กันดีอยู่... แต่นี่ไม่ใช่
จากรอยยิ้มที่เห็นและน้ำเสียงที่อีกฝ่ายใช้ ถึงจะไม่ได้เหวี่ยงหรือแสดงความเกรี้ยวกราด
แต่เด็กสาวรู้จักคนคนนี้มานานหลายปี นี่ถือเป็นเค้าลางก่อนภูเขาไฟระเบิดชัดๆ!!
ร้ายกว่านั้นคือเธอไม่อยู่ในสภาพที่พร้อมจะรับมืออาคาชิคุงได้
พิษไข้กำลังเล่นงานร่างกายจากภายในให้ร้อนระอุจนหยาดเหงื่อไหลริน
ลมหายใจปั่นป่วนและเริ่มอ่อนแรง สมองไม่อาจครุ่นคิดหรือตอบโต้ได้เฉียบขาด...
ไม่สามารถหลีกเลี่ยงหรือหาทางเอาตัวรอดได้ดีเช่นเคย
"ปะ...ปล่อยฉันค่ะ อาคาชิคุง"
ปฏิกิริยาตอบแทนคำห้ามปรามคือมือที่กอบกุมหน้าอกข้างขวาเปลี่ยนเป็นขย้ำกำอย่างแรง
ปลายนิ้วเรียวจงใจเสียดสีกับส่วนอก...บดขยี้ผ่านผ้าสากที่ควรเป็นอาภรณ์ปกป้องผิวกายจากสัมผัสจาบจ้วงที่ลากไล้ไปทั่วอย่างถือสิทธิ์นั่น
กลับกลายเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดความเสียวซ่าน
ยามที่ปลายนิ้วนั่นลูบผ่านไปตามเนินเนื้อนุ่มเบื้องล่างและเสียดสีไปมา
บางจังหวะเน้นย้ำแทรกลงไปในจุดอ่อนไหวเรียกเสียงครางหอบสั่นจากริมฝีปากบางที่เม้มแน่นได้เป็นอย่างนี้
ร่างเล็กน้ำตาซึม....
อยากจะตอบโต้อะไรสักอย่างให้ฝ่ายกระทำละมือ แต่กับคนที่ 'คุ้นเคย' กับร่างกายนี้ยิ่งกว่าตัวเธอเอง...
รู้ดีที่สุดว่าตรงไหนที่ทำให้ความรู้สึกในกายพลุ่งพล่านด้วยความปรารถนาได้
โดยไม่อาจห้าม...หยาดหยดของเหลวก็ได้หลั่งรินออกมาจากส่วนลึกในกาย
คุโรโกะหอบหายใจสั่น
ร่วงหล่นซวนซบกับพื้นไม้เย็นเฉียบราวตุ๊กตาโดนตัดสาย
เมื่อคนด้านหลังจงใจปล่อยร่างที่กอดไว้ ใบหน้าเสหันแลเลยกลีบไป
หวังจะเอ่ยคำค้านหรือตอกหน้าอีกฝ่ายที่ทำอะไร 'แบบนี้' กลางวันแสกๆ ได้อย่างไม่อาย หากกลับได้รับเรียวปากที่ทาบประกบลงมากลืนกินถ้อยคำต่างๆ
ไปซะสิ้น
สัมผัสอุ่นชื้นไล่เล็มไปตามริมฝีปากบางที่เผยออ้าจะต่อคำ
เปิดโอกาสให้คนที่รอจังหวะอยู่เข้าไปลิ้มรสทั่วโพรงปากนุ่มนิ่มอุ่นจัดด้วยพิษไข้
เสียงดูดดุนของของเหลวและริมฝีปากที่แตะต้องกันดังก้องในหัว ชนิดที่ต่อให้หลับตาปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น
ความ 'คุ้นเคย' จะฉายซ้ำในสมองให้ภาพที่เผชิญชัดเจนเบื้องหลังเปลือกตาอยู่ดี
"คุณมัน...แย่ที่สุด"
คุโรโกะว่า พลางพยายามหายใจ
สูดอากาศที่ถูกช่วงชิงไปเต็มเติมสู่ปอด หน้าอกสะท้านขึ้นลงด้วยแรงจากการหอบ
นัยน์ตากลมโตสีฟ้าอ่อนปรือปรอย สองแก้มแดงก่ำก้ำกึ่งที่เส้นบางๆ
ของความเขินอายและเหนื่อยล้า แต่ถ้าพิจารณาจากอุณหภูมิที่วัดได้คร่าวๆ
ยามโอบกอดคงเป็นทั้งสองอย่างผสมกัน
"แต่เธอก็ดูสนุกดีนี่ เท็ตสึยะ"
อาคาชิหยอก ได้ผลแทบจะได้ทันที เจ้าของชื่อค้อนขวับ
ตาสีอ่อนดุกร้าววาววับขึ้นในพริบตาเดียว ผู้เป็นเป้าสายตาประทุษร้ายยิ้มบาง
ก่อนช้อนรั้งใบหน้าเนียนขึ้นจุมพิต
เรียวปากบางเผยออ้าตามความเคยชินรับลิ้นที่แตะแต้มลงมา
เปิดทางให้เข้ามากอบโกยความหอมหวานจากโพรงปากอ่อนนุ่ม
เลาะเล็มไปตามแนวฟันและกระพุ้งแก้มราวกับจะดูดสูบทุกหยาดหยดในนั่นก็ไม่ปาน
เสียงหอบพร่าดังครวญในลำคอ
สติขาวโพลนเลือนรางไปตามการชักนำของอีกฝ่าย ที่ไม่เพิ่งแค่ประกบจูบลงมา
แต่มือที่ว่างจากการช้อนประคองช่วงเอวเธอก็เลื่อนไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบจรดเนินอกอิ่ม
บีบเคล้นเบา พอให้อารมณ์ใคร่ถูกปลุกขึ้นอย่างช้าๆ เป็นดั่งกระแสไฟฟ้าที่แล่นพล่าน...ระริกไหวไปทั่วโสตประสาทของเรือนกาย
ยิ่งกับฟันคมขาวที่ขบกัดบนใบหูนุ่มนิ่มแผ่วเบา
หากเรียกอาการสะดุ้งเฮือกของร่างในอ้อมแขนได้เป็นอย่างดี
แต่คนที่ซ้อนกายอยู่เบื้องหลังร่างเล็กก็ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายประท้วง
เมื่อมือกุมกระชับสะโพกเพรียวบางไว้มั่น ก่อนจะสอดแทรกความต้องการอันร้อนระอุเข้าไปในช่องทางที่ชื้นแฉะด้วยการกระตุ้นเร้าก่อนหน้านี้
“อ๊า!....อึ่ก”
คุโรโกะหวีดร้องขึ้นมาวูบหนึ่งด้วยความตกใจ
ริมฝีปากเม้มแน่นสะกดกลั้นเสียงไว้ในลำคอ ต่อต้านการรุกล้ำของอีกฝ่าย
ฝ่ามือตะกุยพื้นไม้ใต้ร่าง...ขูดจนอาจทำให้เล็บฉีกขาดปอกเปิกได้เลย
ช่องทางอุ่นนุ่มบีบรัด พยายามผลักไสให้สิ่งที่กระทั้นเข้ามาในกายลาถอยไป
ซึ่งมันก็ได้ผลแค่ชั่วครู่เท่านั้นเอง เมื่อชายหนุ่มถอดถอนแก่นกายออกไป
แล้วจึงค่อยยกต้นขาอ่อนขึ้นสูง ใบหน้าเนียนแนบสนิทไปกับพื้นเบื้องล่าง
ขณะที่อีกคนพลันสวนกระแทกกายเข้ามาโดยแรง
และโดยความที่ครั้งนี้ฝ่ายคนกระทำไม่ได้ป้องกันเช่นทุกครั้ง
สัมผัสของเนื้อต่อเนื้อที่เสียดสีนั่นจึงแนบชิดและลึกล้ำกว่าเคย
ยามที่กำลังเคลื่อนเข้าออกภายในกายยิ่งชัดเจน
ช่องทางคับแน่นที่มีหยาดหยาดของเหลวใสเป็นตัวหล่อลื่นชั้นดี
ทำให้ไม่มีการฉีกขาดหรือเจ็บปวด
มีความสุขสมที่ตอกย้ำลงมาในทุกครั้งที่ร่างกายเชื่อมประสานกันภายใน แนบสนิทมากยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาตลอด
แผ่นอกสะท้านไหวรุนแรง
ส่วนยอดแข็งชันพอให้ปลายนิ้วอีกฝ่ายเขี่ยเล่นสนุกมือ
เสียงหัวเราะราวกับสมใจดังขึ้นริมหู
“เห็นมั้ย? รัดฉันแน่นขนาดนี้….
ไหนลองปฏิเสธให้ชัดๆ อีกทีสิ”
ถ้อยคำกลั้วเสียงรื่นรมย์
เรียกความรู้สึกอับอายให้แล่นริ้วบนใบหน้าหวานเฉยชาเป็นนิจให้แดงระเรื่อ
ความปรารถนาที่กำลังจะถึงปลายทางถูกกระชากรั้งให้หยุดนิ่ง
เมื่อชายหนุ่มคาตัวเองไว้ไม่ยอมขยับเขยื้อน หรือจะขยับก็ทำเพียงแค่สอดเสียดไปมาให้รู้สึกดีเพียงนิด
ไม่ยอมเข้าไปแตะต้องส่วนในที่ทำให้รู้สึกดีที่สุด
เส้นด้ายแห่งทิฐิกับความต้องการแกว่งไกวส่ายไหวเบื้องหน้า
หญิงสาวที่หอบสั่น ขบฟันกรอด เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องการสิ่งใด…
“เท็ตสึยะคนดี… บอกสิว่าต้องการอะไร”
นิ้วเรียวยาวเกลี่ยปอยผมสีระลงมาปรกเสี้ยวหน้าชื้นเหงื่อ
รอยยิ้มเย็นผุดพรายบนใบหน้าคมคายนั่น
:
:
:
สองมือจับแยกขาใหอ้าออกกว้างโดยแรง
โทสะที่เจือจางลงเพราะรสรักเมื่อครู่ ปะทุขึ้นอีกครั้งราวไฟโหม
ยามที่ได้เห็นร่องรอยสีแดงช้ำเป็นจ้ำตามแนวไหปลาร้า ช่วงอกเหนือสะโพกเพรียว
และที่ทำให้เส้นอารมณ์ที่ขมวดขึงตึงขาดสะบั้นลงคือรอยตีตราตรงต้นขาอ่อนชั้นใน
อาคาชิขบฟันกรอด มือบีบเคล้นตรงหน้าขาขาวจนขึ้นรอยฝ่ามือ
"....กล้าดียังไง"
เสียงคำรามต่ำราวสัตว์ร้ายที่หลุดจากการควบคุม
ฟันคมขบลงมาที่ลาดไหล่แรงจนเห็นแนวฟันบนผิวเนื้อ
ก่อนลากลิ้นเลาะเล็มไปดูดเม้มหนักๆ สร้างรอยใหม่ ซ้ำรอยเดิมให้ขึ้นสีเข้มจัด
คุโรโกะจิกหัวไหล่แน่น หวังดึงรั้งให้ห่างกาย
แต่ใบหน้าคมกลับซุกซบลงมา
พร้อมมอบความเจ็บปวดที่เป็นดั่งการลงทัณฑ์ให้ตามติดลงต่ำไปเรื่อยๆ
เน้นย้ำรอยประทับบนผิวเนื้อนวลให้ขึ้นสีก่ำกว่าเดิม.....
ถ้าเป็นของเขาทั้งหมด.....
หรือข้างในมีลูกของเขา
ก็จะหนีไปไหนไม่ได้
....
ไม่ว่าใครก็ไม่กล้ามายุ่งวุ่นวาย
เป็นของเขาแค่เพียงคนเดียว
.....คนเดียวเท่านั้น....
ลมหายใจอุ่นระรินไปตามเรือนร่างจนขนอ่อนลุกชัน
ลิ้นและฟันที่กัดเม้มดูดดึงไปทั่วร่าง สร้างความบอบช้ำไปพร้อมกับความเสียวซ่าน
หญิงสาวสะท้านกายเฮือก แผ่นหลังแอ่นโค้ง ผวาเข้ารับกับเรียวปากอีกฝ่าย เมื่อมันกำลังละเลงเล่นกับยอดอก อีกข้างที่ว่างก็เป็นปลายนิ้วที่ลูบโลม หยดน้ำตาอุ่นใสกลิ้งร่วงจากนัยน์ตาสีฟ้าอ่อน ยากที่จะเอ่ยคำใด นอกจากเสียงครางหอบกระเส่าจากแรงตัณหาที่ถูกปลุกเร้าด้วยความรุนแรง
มือเรียวสางเข้ากับศีรษะที่ชิดใกล้ เส้นผมสีแดงเพลิงไหลลื่นผ่านช่องว่างของนิ้วมือไป ดวงตาสีฟ้าอ่อนปรือปิดลงช้าๆ ก่ำกึ่งระหว่างการจำยอมกับปฏิเสธการรับรู้อื่นใด
TBC.
Talk Zone :
ชิ่งมาอัพฟิคนี้แทนแฟนธ่อม….. เพราะรู้สึกไม่ได้ลงอะไรมานานแล้วค่ะ
ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
//มันใช่ประเด็นมั้ยชาาาาาาาา
จริงๆ ก็เท่าเดิมอะแหละ…. ใครตามทวิตคงเคยเห็นแล้ว
เพิ่มมาแค่นิดเดียวเอง //โดนรุมสกรัม
กรี๊ดกร๊าดด ชอบแดงดำที่จักรพรรดิยันสุดๆมากค่ะ ว่าแต่อาคาชิซามะยังรักน้องครกอยู่แล้วเลิกกันทำไมน้อ ลงชื่อตามค่า
ตอบลบ